- Αναγέννηση -
Το ξέρουμε όλοι καλά.... Όταν η ζωή μας "παρασύρει" στους δικούς της ρυθμούς - έτσι, τουλάχιστον, το λέμε - υπάρχει μία πιθανότητα να ξυπνήσουμε ένα πρωί, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να δούμε ένα άλλο πρόσωπο από αυτό που μέχρι τώρα γνωρίζαμε... Μόνο και μόνο, επειδή έχουμε καιρό να σταθούμε μπροστά μας....
Και να δούμε - έτσι ξαφνικά, ένα πρωί - μία λευκή τρίχα κάπου ανάμεσα στο ακόμη σκούρο, ή μία ρυτίδα που δεν υπήρχε μέχρι χθες το βράδυ... Ή, μπορεί ακόμη και μία συννεφιά στα μάτια, που δεν συμβαδίζει καθόλου με τη χαρά που κατοικεί στην καρδιά μας...
Και είσαι έτοιμος, εύκολα, να πεις "γερνάω"... Ή, ότι είναι απλά "αυτή η ηλικία", γιατί εξ΄άλλου "όλοι οι συνομήλικοί μου" έχουν ρυτίδες, άσπρα μαλλιά, κοιλίτσες και κάποιες από τις μικρές ή μεγαλύτερες απορρυθμίσεις του συστήματος.... Μπορεί πάλι να πεις "μεγαλώνω", κάνοντάς το λίγο πιο απαλό για την ευαισθησία και την αυταρέσκεια... Και να πεις από μέσα σου "εντάξει, το δέχομαι" και να συμβιβαστείς... Να χαμογελάσεις, έστω και πικρά για το "χρόνο που περνάει"...
Και να γυρίσεις την πλάτη στον καθρέφτη, για να μη βλέπεις...
Εγώ ήμουν που στάθηκα για λίγο μπροστά στον καθρέφτη... Χθες... Ή, την προηγούμενη από αυτή.... Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς.... Ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω τη μέρα μου.. Χωρίς να έχω πραγματικά τέτοιες σκέψεις... Την είδα, όμως, τη συννεφιά... Δεν είπα τίποτα... Χαμογέλασα μόνο, κι ας ήταν με μία πικρή γεύση... Είπα "δεν είναι τίποτα, η ζωή είναι...", αποφεύγοντας εν γνώσει μου την αλήθεια...
Κάνοντας να απομακρυνθώ από τον καθρέφτη, μα πριν να χάσω το είδωλό μου, ήρθε και με βρήκε το Μήνυμα.... Το πιο παράδοξο από οποιοδήποτε άλλο για το νου μου... Αυτόν, τον συνηθισμένο - υποθετικά - στη φύση του Παράδοξου...
"The thought of "getting old" is a form of sin"...
Απόρησα... "Η σκέψη της γήρανσης, είναι μία μορφή σφάλματος..."...
Στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", ο όρος "sin", δεν έχει αυτή την έννοια του "αμαρτήματος προς συγχώρεση".... Είναι όρος που προέρχεται από την τοξοβολία και αποδίδεται ως "σφάλμα"... Δηλαδή, "Ατυχής προσπάθεια στο να βρω το Στόχο"... Και ζητάει να "προσπαθήσεις ξανά".... Είναι ένα Σφάλμα προς Διόρθωση, για κάθε φορά που επιλέγουμε διαφορετικά... Στο γενικότερο πλαίσιο του βιβλίου και στο Σκεπτικό που παρουσιάζει, υπάρχουν μόνο "σφάλματα" στον προγραμματισμό μας... Και είναι μόνο προς αναγνώριση και Διόρθωση...
Στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", ο όρος "sin", δεν έχει αυτή την έννοια του "αμαρτήματος προς συγχώρεση".... Είναι όρος που προέρχεται από την τοξοβολία και αποδίδεται ως "σφάλμα"... Δηλαδή, "Ατυχής προσπάθεια στο να βρω το Στόχο"... Και ζητάει να "προσπαθήσεις ξανά".... Είναι ένα Σφάλμα προς Διόρθωση, για κάθε φορά που επιλέγουμε διαφορετικά... Στο γενικότερο πλαίσιο του βιβλίου και στο Σκεπτικό που παρουσιάζει, υπάρχουν μόνο "σφάλματα" στον προγραμματισμό μας... Και είναι μόνο προς αναγνώριση και Διόρθωση...
Το Μήνυμα, μετέφερε ουσιαστικά την πεποίθηση του πράγματος...Ακόμα και την έννοια της γήρανσης δηλαδή, ως μία εξίσωση στο σύστημα των πεποιθήσεων.... Του δικού μου και του δικού σου συστήματος ή του συστήματος του συλλογικού ασυνείδητου... Που το εισ-πνέουμε και το εισ-πράττουμε, μέσα από οσμωτική διαδικασία...
Ακόμη και το να "γερνάς", περιέχεται κατά πολύ σαν πεποίθηση - σαν σκέψη και σκεπτομορφή - στα συστημικά δεδομένα... Αν για παράδειγμα, οι βιολογικοί γονείς αποφάσισαν να γεράσουν στα πρώτα "-ήντα" τους, σιωπηλά θα το αποδεχθείς και για σένα... Γιατί, θα υπάρχει η εξίσωση στο σύστημα το δικό σου και θα κάνεις "Αccept".... Και μπορείς να φανταστείς, πόσο πίσω στις γενεές υπάρχει η σκέψη ετούτη... Όπως και κάθε άλλη σκέψη που θεωρούμε θέσφατο, επειδή απλά "έτσι συμβαίνει"... Και συνεχίζουμε να την επαναλαμβάνουμε, απαρέμβατα...
Μέσα σε αυτό το παράδοξο Μήνυμα, κρύβεται μία τεράστια, αποκαλυπτική Αλήθεια... Και η ίδια η έννοια της γήρανσης, είναι απόφαση... Και η Απόφαση πριν την απόφασή σου, είναι η απώλεια - ή το μη ίδωμα - της Αληθινής μας Ταυτότητας.... Είναι δηλαδή και για αυτό το θέμα, σαν να είμαστε εμείς - κι εγώ κι εσύ και όλοι μας - οι δημιουργοί του εαυτού μας και των σωμάτων μας... Και σαν να εναπόκειται στη δική μας διαχείριση το τι θα κάνουμε με αυτά, το πότε θα πούμε πως "γερνάμε", το πότε θα πούμε πως "τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για ρυτίδες"...
Και πιστεύουμε πως είμαστε θύματα του χρόνου που περνάει αδυσώπητα από τα κύτταρά μας.... Και αναζητούμε την τάδε κρέμα και την τάδε θεραπεία για να σταματήσουμε το χρόνο....
Κατά το βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", ο χρόνος είναι μόνο ένα Μέσο Εκπαίδευσης... Μία κατασκευή, ώστε να φαίνεται πως τα πράγματα δεν συμβαίνουν ταυτόχρονα... Γιατί, αν το δούμε, αυτό συμβαίνει αληθινά... Υπό αυτό το πρίσμα, θα ενδιαφερόταν ο χρόνος - που δεν υπάρχει - για τις δικές μας ρυτίδες?...
"Θεωρείτε πως έχετε πολλά προβλήματα, αλλά σας λέω πως το Πρόβλημα είναι μόνο ένα... Κι αυτό, είναι ο Διαχωρισμός σας από το Θεό..."... Με αυτή τη φράση, το "Μαθήματα Θαυμάτων" διαψεύδει την πεποίθησή μας πως υπάρχουν πολλά διαφορετικά προβλήματα, με άλλες τόσες πολλές διαφορετικές επιλύσεις... Και πιστοποιεί πως το μόνο Πρόβλημα, είναι ο Διαχωρισμός από το Θεό... Αυτός ο Διαχωρισμός είναι που μας κινεί να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε "για τον εαυτό μας"... Κι αυτό, δεν χρειάζεται καν... Παρ'όλα αυτά, η φράση "το σταμάτημα του χρόνου" έχει κάποιο νόημα... Υπάρχει ένα σημείο όπου ο χρόνος "σταματάει" να υφίσταται... Κι αυτό, είναι η Παρούσα Στιγμή... Το βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", αναφέρει πως...
"Γεννιόμαστε ξανά και ξανά, κάθε στιγμή που δεν παίρνουμε μαζί μας το παρελθόν και το μέλλον".... Αυτό είναι και το σημείο της θεραπείας, αυτό είναι και το σημείο της Αναγέννησής μας... Κι αυτό, είναι όντως θέμα Επιλογής...
Θα το έχεις δει κι εσύ... Και για τον εαυτό σου και για άλλους ανθρώπους... Όταν δεν "καθαρίζουμε" τελείως από κάτι που μας στεναχώρησε, κάτι που μας πλήγωσε, κάτι που μας θύμωσε ή που κρίναμε πως δεν αξίζαμε, αυτό κυριολεκτικά γράφεται στο πρόσωπο... Σαν θυμός, σαν δυσαρέσκεια, σαν ασκήμια, σαν παραμόρφωση... Γιατί, τι άλλο από παραμόρφωση μπορεί να είναι, όταν εξακολουθούμε να σκεφτόμαστε με αυτόν τον τρόπο... Και πάλι μέσα από το βιβλίο, λέγεται πως "Σκέψεις εκτός του Πεδίου της Αγάπης, δεν είναι σκέψεις... Είναι παραισθήσεις..."...
Η Παρούσα Στιγμή, είναι το μόνο Σημείο όπου ο Κάθετος Άξονας - ο Χρόνος του Θεού, ή αλλιώς Αιωνιότητα - τέμνει τον Οριζόντιο Άξονα της τρίτης διάστασης, που αντιπροσωπεύει την εξωτερική μας κίνηση στο χώρο και τον χρόνο, όπως τα γνωρίζουμε... Κάθε φορά που κατοικούμε καθ΄ολοκληρία σε αυτήν την Παρούσα Στιγμή και την επόμενη και την επόμενη, κατοικούμε αδιαλείπτως στο Άχρονο Παρόν.... Αυτό επηρεάζει και τα κύτταρά μας, τόσο που μπορεί να καθυστερήσει σε μεγάλο βαθμό - ή και να διακόψει τελείως - την γηραντική διαδικασία....
Με πιο απλά λόγια... Δεν είναι ο χρόνος που μας "γερνάει" αλλά οι σκέψεις μας... Δεν είναι τα κιλά που μας βαραίνουν, αλλά οι σκέψεις μας... Δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να χρήζει θεραπείας, πέρα από την προσωπική μας Παρανόηση.... Την παραισθητική διαδικασία που ονομάζουμε "σκέφτομαι"...
Η Θεραπεία για όλα τα πράγματα, είναι η διαρκής σύνδεσή μας με την Πηγή που μας γέννησε... Αυτή είναι που μας θρέφει, που μας τροφοδοτεί και μας ανανεώνει.... Η παραδοχή του "γερνάω, μαμά", είναι αποκοπή από την Πηγή... Από την Αγάπη... Από τις μόνες αληθινές σκέψεις που υπάρχουν.... Από τις Σκέψεις της Αγάπης... Γερνάμε, γιατί επιλέγουμε τις παραισθήσεις... Ενδιαφέρον, δεν είναι?...
Πάντοτε υπάρχει κάτι που μπορούμε να "κάνουμε"... Για όλα τα πράγματα... Το βασικό μοτίβο - όπως προτείνεται και στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων" - είναι να δηλώσουμε τη Θέλησή μας, να δούμε την κάθε συνθήκη διαφορετικά... "Έχω τη Θέληση να δω τα πράγματα διαφορετικά"...
Βοήθεια, υπάρχει πάντα... Και για όλους... Φτάνει να το ζητήσουμε... Και η Βοήθεια, θα έρθει πάντα με τη συμβατότερη μορφή που μπορεί να έχει, ώστε να γίνει αποδεκτή από το σύστημα του παραλήπτη... Και μπορεί όντως να είναι με τη μορφή άσκησης, ή διατροφής, ή κάποιου άλλου πράγματος που θα μπορεί να γίνει χρήσιμο... Είναι ένας τρόπος...
Ένας Άλλος Τρόπος, είναι να πας κατευθείαν στο Στόχο...
Μέσα στο κομμάτι του βιβλίου, που περιέχει τις Ασκήσεις για πρακτική εφαρμογή όλων των νοητικών προτάσεών του, υπάρχει και ένα Μάθημα που επαναλαμβάνεται...
Κι αυτό είναι...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"....
Όπως όλα τα πράγματα, έτσι και αυτό, γίνεται κατανοητό από το σύστημά μας μόνο δια της πρακτικής εφαρμογής... Θα το Δεις, μόνο αν το δοκιμάσεις...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"...
Είμαι Δημιούργημα κατ΄Εικόνα και Ομοίωση της Αλήθειας... Και η Αλήθεια δεν υπόκειται σε αλλαγές... Η Αλήθεια και η Αιωνιότητα, είναι Ένα...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"...
Είμαι το Αμετάβλητο...Το Αναλλοίωτο... Το Άχρονο...
Και πιστεύουμε πως είμαστε θύματα του χρόνου που περνάει αδυσώπητα από τα κύτταρά μας.... Και αναζητούμε την τάδε κρέμα και την τάδε θεραπεία για να σταματήσουμε το χρόνο....
Κατά το βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", ο χρόνος είναι μόνο ένα Μέσο Εκπαίδευσης... Μία κατασκευή, ώστε να φαίνεται πως τα πράγματα δεν συμβαίνουν ταυτόχρονα... Γιατί, αν το δούμε, αυτό συμβαίνει αληθινά... Υπό αυτό το πρίσμα, θα ενδιαφερόταν ο χρόνος - που δεν υπάρχει - για τις δικές μας ρυτίδες?...
"Θεωρείτε πως έχετε πολλά προβλήματα, αλλά σας λέω πως το Πρόβλημα είναι μόνο ένα... Κι αυτό, είναι ο Διαχωρισμός σας από το Θεό..."... Με αυτή τη φράση, το "Μαθήματα Θαυμάτων" διαψεύδει την πεποίθησή μας πως υπάρχουν πολλά διαφορετικά προβλήματα, με άλλες τόσες πολλές διαφορετικές επιλύσεις... Και πιστοποιεί πως το μόνο Πρόβλημα, είναι ο Διαχωρισμός από το Θεό... Αυτός ο Διαχωρισμός είναι που μας κινεί να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε "για τον εαυτό μας"... Κι αυτό, δεν χρειάζεται καν... Παρ'όλα αυτά, η φράση "το σταμάτημα του χρόνου" έχει κάποιο νόημα... Υπάρχει ένα σημείο όπου ο χρόνος "σταματάει" να υφίσταται... Κι αυτό, είναι η Παρούσα Στιγμή... Το βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", αναφέρει πως...
"Γεννιόμαστε ξανά και ξανά, κάθε στιγμή που δεν παίρνουμε μαζί μας το παρελθόν και το μέλλον".... Αυτό είναι και το σημείο της θεραπείας, αυτό είναι και το σημείο της Αναγέννησής μας... Κι αυτό, είναι όντως θέμα Επιλογής...
Θα το έχεις δει κι εσύ... Και για τον εαυτό σου και για άλλους ανθρώπους... Όταν δεν "καθαρίζουμε" τελείως από κάτι που μας στεναχώρησε, κάτι που μας πλήγωσε, κάτι που μας θύμωσε ή που κρίναμε πως δεν αξίζαμε, αυτό κυριολεκτικά γράφεται στο πρόσωπο... Σαν θυμός, σαν δυσαρέσκεια, σαν ασκήμια, σαν παραμόρφωση... Γιατί, τι άλλο από παραμόρφωση μπορεί να είναι, όταν εξακολουθούμε να σκεφτόμαστε με αυτόν τον τρόπο... Και πάλι μέσα από το βιβλίο, λέγεται πως "Σκέψεις εκτός του Πεδίου της Αγάπης, δεν είναι σκέψεις... Είναι παραισθήσεις..."...
Η Παρούσα Στιγμή, είναι το μόνο Σημείο όπου ο Κάθετος Άξονας - ο Χρόνος του Θεού, ή αλλιώς Αιωνιότητα - τέμνει τον Οριζόντιο Άξονα της τρίτης διάστασης, που αντιπροσωπεύει την εξωτερική μας κίνηση στο χώρο και τον χρόνο, όπως τα γνωρίζουμε... Κάθε φορά που κατοικούμε καθ΄ολοκληρία σε αυτήν την Παρούσα Στιγμή και την επόμενη και την επόμενη, κατοικούμε αδιαλείπτως στο Άχρονο Παρόν.... Αυτό επηρεάζει και τα κύτταρά μας, τόσο που μπορεί να καθυστερήσει σε μεγάλο βαθμό - ή και να διακόψει τελείως - την γηραντική διαδικασία....
Με πιο απλά λόγια... Δεν είναι ο χρόνος που μας "γερνάει" αλλά οι σκέψεις μας... Δεν είναι τα κιλά που μας βαραίνουν, αλλά οι σκέψεις μας... Δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να χρήζει θεραπείας, πέρα από την προσωπική μας Παρανόηση.... Την παραισθητική διαδικασία που ονομάζουμε "σκέφτομαι"...
Η Θεραπεία για όλα τα πράγματα, είναι η διαρκής σύνδεσή μας με την Πηγή που μας γέννησε... Αυτή είναι που μας θρέφει, που μας τροφοδοτεί και μας ανανεώνει.... Η παραδοχή του "γερνάω, μαμά", είναι αποκοπή από την Πηγή... Από την Αγάπη... Από τις μόνες αληθινές σκέψεις που υπάρχουν.... Από τις Σκέψεις της Αγάπης... Γερνάμε, γιατί επιλέγουμε τις παραισθήσεις... Ενδιαφέρον, δεν είναι?...
Πάντοτε υπάρχει κάτι που μπορούμε να "κάνουμε"... Για όλα τα πράγματα... Το βασικό μοτίβο - όπως προτείνεται και στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων" - είναι να δηλώσουμε τη Θέλησή μας, να δούμε την κάθε συνθήκη διαφορετικά... "Έχω τη Θέληση να δω τα πράγματα διαφορετικά"...
Βοήθεια, υπάρχει πάντα... Και για όλους... Φτάνει να το ζητήσουμε... Και η Βοήθεια, θα έρθει πάντα με τη συμβατότερη μορφή που μπορεί να έχει, ώστε να γίνει αποδεκτή από το σύστημα του παραλήπτη... Και μπορεί όντως να είναι με τη μορφή άσκησης, ή διατροφής, ή κάποιου άλλου πράγματος που θα μπορεί να γίνει χρήσιμο... Είναι ένας τρόπος...
Ένας Άλλος Τρόπος, είναι να πας κατευθείαν στο Στόχο...
Μέσα στο κομμάτι του βιβλίου, που περιέχει τις Ασκήσεις για πρακτική εφαρμογή όλων των νοητικών προτάσεών του, υπάρχει και ένα Μάθημα που επαναλαμβάνεται...
Κι αυτό είναι...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"....
Όπως όλα τα πράγματα, έτσι και αυτό, γίνεται κατανοητό από το σύστημά μας μόνο δια της πρακτικής εφαρμογής... Θα το Δεις, μόνο αν το δοκιμάσεις...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"...
Είμαι Δημιούργημα κατ΄Εικόνα και Ομοίωση της Αλήθειας... Και η Αλήθεια δεν υπόκειται σε αλλαγές... Η Αλήθεια και η Αιωνιότητα, είναι Ένα...
"Είμαι Όπως με Δημιούργησε ο Θεός"...
Είμαι το Αμετάβλητο...Το Αναλλοίωτο... Το Άχρονο...
Είναι κι αυτός ένας τρόπος...
Είναι ο Τρόπος που ο Χρόνος Τελειώνει...
Είναι ο Τρόπος που ο Χρόνος Τελειώνει...
Έτσι... Σε Μία Στιγμή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.