- Στον Τροπικό του Καρκίνου - 

Το θυμάμαι πολύ καλά... Ανέκαθεν, από παιδί, είχα μία ιδιαίτερη ευαισθησία προς τους ανθρώπους που υπέφεραν από τη συγκεκριμένη ασθένεια... Από τον καρκίνο... Δεν μπορώ να γνωρίζω το γιατί - αν ήταν επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι και από τις δύο μεριές στην οικογένειά μου έφυγαν από τον κόσμο τούτο με αυτή την "αφορμή", ή γιατί ήταν να συναντηθώ κι εγώ μαζί του, ή γιατί υπήρχε κάτι "άλλο" που θα συναντούσα μέσα από εκεί...Γιατί, είναι αλήθεια, μου αποκάλυψε πράγματα που αλλιώτικα δεν θα μπορούσα να γνωρίζω.... Ήταν μία ευκαιρία... Ο,τι και να πω, παρόλα αυτά, θα είναι απλά υποθέσεις, που πιθανά να μην έχουν και καμία επαφή με την πραγματικότητα που με αφορά... Την πνευματική πραγματικότητα.... 

Θυμάμαι πολύ καλά, ως παιδί, να έχω μέσα μου μία απίστευτη συμπόνοια για αυτούς τους ανθρώπους... Όχι λύπηση, δεν εννοώ αυτό.... Συμπόνοια... 

Θα ήμουν γύρω στα δέκα, όταν συναντήθηκα με μία κοπέλα που έπασχε....Ήταν στις καλοκαιρινές μας διακοπές... Θυμάμαι να την κοιτάζω και ήταν σαν να λέω από μέσα μου, σαν να της απευθύνω αυτά τα λόγια : "Μην τους παρεξηγείς....Συγχώρεσέ τους... Δεν ξέρουν τι κάνουν....". Είχα νιώσει τότε, ακόμη κι αν ακόμη τότε δεν γνώριζα τις "ειδικές δυνατότητές" μου, πως, είχε να κάνει κι ο σύζυγός της με την παρούσα κατάστασή της... 

Στο σπίτι μας, όταν προέκυπτε να μιλήσουμε για τον ένα ή τον άλλο συγγενή που έπασχε, θυμάμαι να λέω "Όχι, δεν είναι αυτό που λέτε... Ο καρκίνος, είναι πολυπαραγοντική ασθένεια"....Κι ας μην ήξερα καν, τι σήμαινε η λέξη "πολυπαραγοντική"... 

Από τότε που συναντήθηκα μαζί του - και με τη βοήθεια των Δυνάμεων, επιβίωσα - ξεκίνησα να τον μελετώ... Με αγάπη και αφοσίωση... Σαν να τον καλωσόριζα, αφού είχε περάσει ο τρόμος του βιολογικού μου θανάτου... 

Έχω ασχοληθεί με διάφορα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν... Το σίγουρο, είναι ένα... Η ευαισθησία που ανέκαθεν είχα, με κάνει να μπορώ να "δω" συγκεκριμένα και με πολύ δυνατό τρόπο, τις απαρχές, τη διαδικασία και το πνευματικό "γιατί", το Λόγο με λάμδα κεφαλαίο, για τον καθένα άνθρωπο... Και διαπιστώνω πως, πολλές φορές, αν όχι όλες, προτού εκδηλωθεί μία κακοήθεια στο σώμα, έχει υπάρξει μία ή και περισσότερες "κακοήθειες" στη σκέψη, στο περιβάλλον και στους κοντινούς ανθρώπους του πάσχοντα... 

Δεν θα διαφωνήσω με αυτό, πως η όποια ασθένεια έχει να κάνει με τη χαμηλή πνευματική, ψυχική και στη συνέχεια σωματική, ανοσοποίηση του οργανισμού... Δεν θα διαφωνήσω επίσης στο ότι, η διατροφή, η άσκηση και όλα αυτά τα όμορφα παίζουν σημαντικό ρόλο... Παρόλα αυτά, προσωπικά δέχθηκα τον πρώτο μου καρκίνο ως χορτοφάγος, ασκητής της γιόγκα και με το χαμόγελο στα χείλη... Ψάχνοντας, βρήκα απαντήσεις που δεν μου άρεσαν... Που θα ήθελα και θα προτιμούσα να μην είχα βρει... Ύστερα όμως από αυτήν την πορεία, μπορώ να δω τη Μεγάλη Εικόνα... Για μένα αλλά και για άλλους, τώρα πια...

Η πνευματική διάσταση σε τέτοιες καταστάσεις, μπορεί να είναι - και συνήθως είναι - απρόσμενη... Η Αιτία της ασθένειας, μπορεί - και συνήθως είναι - τελείως αλλού, τελείως άλλη από αυτή που θα περιμέναμε, ή από αυτή που γνωρίζουν οι "γιατροί" του κόσμου αυτού... 

Κάθε ασθένεια, έρχεται για να θεραπεύσει εμάς και τους γύρω μας, μην το ξεχνάμε αυτό... 

Παραθέτω το παράδειγμα ενός ανθρώπου που ήρθε να με δει... Έχασε και τη γυναίκα και το παιδί του από αυτή την ασθένεια... Τώρα, έχει φτάσει να μισεί την ασθένεια, να μισεί τον εαυτό του, να μισεί τη ζωή... Και όμως, σε κάθε περίπτωση υπάρχουν επιλογές... Η Εικόνα λοιπόν που μου ήρθε, ήταν πως χρειάζεται να κάνει το δικό του Άλμα... Με την εμπειρία που είχε αποκτήσει και το σκοτάδι από όπου είχε περάσει η ψυχή του, χρειαζόταν την Υπέρβαση... Και η Εικόνα που μου ήρθε, ήταν να εργαστεί βοηθώντας ανθρώπους με καρκίνο.... Βοηθώντας άλλους να θεραπευθούν ή να ανακουφιστούν, θα θεραπευόταν ο ίδιος και η ζωή του...

Θέλω να πω... Δεν ξέρεις ποτέ... Ποια μπορεί να είναι η πνευματική αλήθεια που έχει αναλάβει το Δρόμο σου και σε ποια στροφή του, θα σε περιμένει για να σε αλλάξει... 

Μόνο να ξέρεις... Πως η Ζωή, είναι ένα λουλούδι με όλα τα χρώματα μέσα του... Και είναι όλα όμορφα, γιατί όλα φτιάχνουν αυτό το Ένα λουλούδι... 

Και η πνευματική αλήθεια που σε περιμένει πίσω από μία τέτοια δυσκολία, ή από οποιαδήποτε δυσκολία εδώ που τα λέμε, είναι για να ανοίξεις... Για να αλλάξεις... Για να δοκιμαστείς στις υπερβάσεις... 

Για να αποκτήσει και το δικό σου λουλούδι της Ζωής σου, όλα τα χρώματα....

https://www.youtube.com/watch?v=LPn0KFlbqX8