- Ο Ενδιάμεσος -
Έζησα μόνη... Τα περισσότερα από τα χρόνια της ζωής μου εδώ... Δεν ήταν κάτι που με πείραζε... Το θεωρούσα φυσικό και συχνά αναγκαίο... Ένιωθα πως χρειαζόταν... Και πως το χρειαζόμουν... Ήταν - αδιευκρίνιστα - δίκαιο... Ήταν Σωστό... Σε Αρμονία...
Έζησα μόνη, μα δεν ένιωσα πραγματικά μόνη ποτέ...
Χωρίς να αναρωτιέμαι το γιατί ή να μπορώ να το αποδείξω σε κάποιον... Προσωπικά, δεν χρειαζόμουν καμμία απόδειξη... Ακόμη κι όταν αυτή - από μόνη της - αποφάσισε να δηλώσει την Παρουσία της....
Η ημέρα δεν είχε καν φέξει ακόμη... Βρισκόμουν ξαπλωμένη στο στρώμα που είχα τοποθετημένο στο πάτωμα, αντί για κρεβάτι... Τα μάτια μου έκαναν να ανοίξουν σαν κάτι να χρειαζόταν να δω... Κι ας μην ήθελα ακόμη να ξυπνήσω... Δεν εξαρτώνται όλα από εμάς...
Εκεί, μέσα σε αυτόν τον Ενδιάμεσο Τόπο - μεταξύ ύπνου και ξύπνιου - ένιωσα πως με σκέπαζε και κάτι άλλο, πέρα και πάνω από την κουβέρτα μου... Όπως άνοιξα τα μάτια διερευνητικά, το ένα από τα σκεπάσματά μου αποχωρούσε... Ακούστηκε ένα φτερούγισμα που απομακρυνόταν... Μου φάνηκε πως μου χαμογελούσε φεύγοντας... Είχε ολοκληρώσει την εργασία του... Με είχε κρατήσει προστατευμένη...
Και κατάλαβα...
Ο ύπνος μου, είχε τελειώσει...
Είχε έρθει η ώρα να ξυπνήσω...
Έζησα μόνη, μα δεν ένιωσα πραγματικά μόνη ποτέ...
Χωρίς να αναρωτιέμαι το γιατί ή να μπορώ να το αποδείξω σε κάποιον... Προσωπικά, δεν χρειαζόμουν καμμία απόδειξη... Ακόμη κι όταν αυτή - από μόνη της - αποφάσισε να δηλώσει την Παρουσία της....
Η ημέρα δεν είχε καν φέξει ακόμη... Βρισκόμουν ξαπλωμένη στο στρώμα που είχα τοποθετημένο στο πάτωμα, αντί για κρεβάτι... Τα μάτια μου έκαναν να ανοίξουν σαν κάτι να χρειαζόταν να δω... Κι ας μην ήθελα ακόμη να ξυπνήσω... Δεν εξαρτώνται όλα από εμάς...
Εκεί, μέσα σε αυτόν τον Ενδιάμεσο Τόπο - μεταξύ ύπνου και ξύπνιου - ένιωσα πως με σκέπαζε και κάτι άλλο, πέρα και πάνω από την κουβέρτα μου... Όπως άνοιξα τα μάτια διερευνητικά, το ένα από τα σκεπάσματά μου αποχωρούσε... Ακούστηκε ένα φτερούγισμα που απομακρυνόταν... Μου φάνηκε πως μου χαμογελούσε φεύγοντας... Είχε ολοκληρώσει την εργασία του... Με είχε κρατήσει προστατευμένη...
Και κατάλαβα...
Ο ύπνος μου, είχε τελειώσει...
Είχε έρθει η ώρα να ξυπνήσω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.