- Όλο το Βάρος του Κόσμου -
Ξαφνικά... Έτσι συνέβη κι αυτό... Δεν είχα τίποτα υπ΄όψιν μου, καμμία συγκεκριμένη απαίτηση... Έτσι ξαφνικά, εκεί που εκτελούσα τις καθημερινές μου σπιτικές εργασίες, ξαφνικά στάθηκα μπροστά του, σταματώντας τα πάντα... Ακόμη και το χρόνο...
Στάθηκα μπροστά σε αυτόν τον μικρό βωμό που έχω φτιάξει, λέγοντας...
"Ε, λοιπόν, δεν αντέχω άλλο... Όλο αυτό το βάρος του κόσμου, επάνω μου... Μάζεψα γύρω μου πολλά και δεν μπορώ πια να κουνηθώ... Πεποιθήσεις, παράπονα, παρελθόν... Βάρυνα... Δεν μπορώ να προχωρήσω άλλο έτσι... "
Έμοιαζα να είμαι όρθια, αλλά ήμουν στα γόνατα από το βάρος...Αυτό καταλάβαινα, μέσα σε αυτή τη ρωγμή που βρέθηκα... Ξαφνικά...
Ούτε κι εγώ το πίστευα πως μιλούσα λέγοντας τέτοια λόγια... Ούτε κι εγώ το ήξερα, πόσο είχα βαρύνει...
Μόνο, για μία στιγμή στάθηκα... Κι αυτό το "δεν αντέχω άλλο", ήταν μία ικετευτική παράκληση για βοήθεια, από την αλήθεια της καρδιάς μου...
Μόνο μία ανάσα μεσολάβησε...
Και, ξαφνικά, ένιωσα να κατέρχεται από το ταβάνι και να με λούζει ένα απέραντο φως... Από το κεφάλι προς τα πόδια... Ήταν σαν να κάνω ένα καθαριστικό ντους, μέσα στο σαλόνι μου... Κοιτούσα γύρω το σώμα μου και έβλεπα σάρκινες αλυσίδες... Που ξαφνικά, ξεκολλούσαν με κρότο από πάνω μου, έπεφταν στο πάτωμα κι εξαφανίζονταν... Πολλές, σάρκινες αλυσίδες... Όλο το βάρος του κόσμου που κουβαλούσα πάνω μου, είχε κάνει σώμα με το σώμα μου... Χωρίς να το έχω πάρει είδηση, είχα μόνη μου δεθεί... Το είχα δεχθεί...
Αλλά τώρα, από αυτή - τη μία και μόνη - ικεσία μου, οι αλυσίδες από τις πεποιθήσεις, τα παράπονα και το παρελθόν, έσπαζαν από γύρω μου, από μέσα μου κι από παντού...
Μόνο μία ανάσα μεσολάβησε, μεταξύ του πριν και της απελευθέρωσής μου...
Έμεινα με το στόμα ανοιχτό και ορθάνοιχτα μάτια... Μπροστά του...
Δεν γνώριζα - έως τώρα - πόσο γρήγορα μπορεί να έρθει η Εξιλέωση...
Φτάνει να το ζητήσεις...
Φτάνει να πεις "δεν αντέχω άλλο έτσι"... Κι ας μην ξέρεις πώς αλλιώς γίνεται....
Φτάνει να παραδώσεις στο Φως, ό,τι δεν χρειάζεσαι πια... Τι άλλο, θαρρείς, πως είναι η προσευχή?..
Στην παραμικρή σου αληθινή ικεσία, η Βοήθεια θα έρθει με την ταχύτητα μίας ανάσας...
Η Ελευθερία σου, ήταν πάντα Εδώ... Και βρίσκεται στην από καρδιάς Εξιλέωση...
Από όλες τις αλυσίδες που σε κρατούν δέσμιο...
Από όλο το βάρος του κόσμου...
"Τους ζυγούς...Λύσατε..."
"Τους ζυγούς...Λύσατε..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.