- Το Δώρο της Θεραπείας -

Ήταν περίπου ένα χρόνο πριν, όταν ξεκίνησε για μένα αυτό το μεγάλο - διαφορετικό από ό,τι μέχρι τότε είχα δοκιμάσει - ταξίδι... Η οργάνωση, υποστήριξη και εκτέλεση καλοκαιρινών, εναλλακτικών διακοπών... Είχαμε αποφασίσει με τους συνεργάτες να το ανοίξουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούμε να προσκαλέσουμε και ενδιαφερόμενους από το εξωτερικό... 

Προτού αρχίσει η επίσημη παρουσίαση του σχεδίου, χρειαζόμουν να κάνω μία έρευνα σχετικά... Να συναντήσω τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο, δηλαδή τι είναι που προσφέρεται ως "παροχή" σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να μπορέσω να δημιουργήσω κάτι ανάλογο και αντάξιο πιθανών προσδοκιών... 

Η έρευνα αυτή, με έφερε ουκ ολίγες φορές να αναρωτηθώ... Ο κόσμος - όπως διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη - είναι γεμάτος από "θεραπευτές" και "δασκάλους"... Πολλές φορές συναντήθηκα, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, με τις επωνυμίες "healers", "master healers", "gurus", που διέθεταν ποικιλία αποδεικτικών για τους τίτλους τους... Που μπορούσαν να απλώσουν στα πόδια σου, ατελείωτες σειρές περγαμηνών που να αποδεικνύουν τις ταυτότητες και να επαληθεύουν τις ικανότητές τους... Πώς να αντισταθείς και πώς να αμφισβητήσεις μία ακριβοπληρωμένη περγαμηνή?... Ο κόσμος, είχε βάλει τη σφραγίδα του και τα διαπιστευτήριά του σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις που υπέπεσαν στην αντίληψη και τη μελέτη μου... 

Αυτό, ήταν ένα σημείο στο οποίο εγώ υπολειπόμουν... Τον καιρό που εγώ ξεκίνησα με πίστη, το δικό μου ταξίδι και τη μελέτη στη γιόγκα, δεν είχε ακόμη "εφευρεθεί" η εκμετάλλευσή της με αυτόν τον τρόπο... Λίγοι άνθρωποι είχαν συναντηθεί με τη γιόγκα και τις πρακτικές της, στην Ελλάδα... Και φορές, αυτό το θυμάμαι γελώντας, όπου πήγαινα να ζητήσω απασχόληση με την ταυτότητα της πρακτικού αυτής της κατεύθυνσης, οι επιχειρηματίες δεν γνώριζαν για τι πράγμα τους μιλάω... Με κοιτούσαν με απορία, προσπαθώντας να κάνουν μέσα στον εγκέφαλό τους ένα κάποιο συνειρμό, μήπως και εντοπίσουν σε κάποιο συνδυασμό συνάψεων, το τι ακριβώς λέμε... Χωρίς αποτέλεσμα... Εγώ, παρ΄όλα αυτά, συνέχιζα... Κάποιοι άνθρωποι με είχαν ήδη βρει, κάποιοι άνθρωποι με είχαν ήδη εμπιστευτεί και τα ιδιωτικά μας μαθήματα είχαν εμφανή αποτελέσματα στη φυσιολογία και τη συμπεριφορά τους... Ποτέ δεν ονόμασα εαυτόν "δασκάλα" ή "θεραπεύτρια"... Κι όχι από δειλία ανάληψης της ευθύνης ενός τέτοιου τίτλου... Αλλά γιατί, αυτό που ένιωθα κι αυτό που παρατηρούσα, ήταν πως με κάποιο τρόπο και χωρίς απαραίτητα να το κατανοώ, δεν ήμουν "εγώ" αυτή που έκανε τα μαθήματα... Τα λόγια και οι ασκήσεις έρχονταν μόνα τους, δίνοντας πάντα το καλύτερο για την κάθε στιγμή και για τον κάθε συμμετέχοντα... Δεν ήμουν "εγώ" η δασκάλα ή η θεραπεύτρια, αλλά "κάτι" από εμένα, κάτι από μέσα μου που γνώριζε να κάνει τα πράγματα καλύτερα από ό,τι "εγώ" θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ... 

Ήταν κάτι που γινόταν με ευκολία... Το μόνο που χρειαζόταν, ήταν "να φεύγω από τη μέση"... "Εγώ", μαζί με όλες τις πεποιθήσεις, τις προσδοκίες, τις μελέτες και τις απόψεις "μου"... Ήταν σαν το κάθε μάθημα, να γινόταν από "αλλού"... Αυτό, με είχε σύντομα φέρει σε θέση να σέβομαι τη διαδικασία κι ας μη την κατανοούσα τότε στο σημείο να την κάνω λέξεις... Πολλές φορές, κατάλαβα, οι λέξεις περιττεύουν...

Αυτή μου η εμπειρία ήταν που με έκανε να απορώ... Αυτή μου η εμπειρία ήταν που ερχόταν σε αντίστιξη με ό,τι συναντούσα στην έρευνά μου... Αυτή μου η εμπειρία ήταν που συγκρουόταν με αυτή την "αυτοπεποίθηση" της ιδιοποίησης και κατά κόρον χρήσης τέτοιων τίτλων... Το δικαιολογούσα φυσικά, σκεπτόμενη πως κι ο κάθε ενδιαφερόμενος θα χρειαζόταν κάποια διαπιστευτήρια για να φτάσει στο σημείο να "αγοράσει" κάτι από σένα... Είναι ακόμη τα πράγματα έτσι σε αυτόν τον κόσμο...

Πέρασε καιρός, το σχέδιο μπήκε σε εφαρμογή και οι εβδομάδες των εναλλακτικών διακοπών ξεκίνησαν... Ήταν προς τον Αύγουστο, όταν υποδεχθήκαμε ξανά κάποιους ανθρώπους... Μεταξύ αυτών, και ένας που ονόμαζε κατ'επανάληψη εαυτόν "θεραπευτή"...

Το έχω ξαναγράψει, αυτό το θαυμαστό πράγμα... Το τι είναι που η Ψυχή γνωρίζει... Όχι μόνο η δική μου, αλλά και η δική σου και όλων... Για κάθε περίπτωση, αν "φύγεις από τη μέση", η ίδια η Ψυχή σου θα σε διδάξει πράγματα φέρνοντάς τα στο φως της κατανόησής σου...Και με αυτόν τον τρόπο, δεν μαθαίνει μόνο ο "άλλος", μαθαίνεις κι εσύ... 

Αυτός είναι ο μόνος Δάσκαλός σου... 

Ο Μόνος Δάσκαλος... Αυτός, ο Δάσκαλος που υπάρχει Εντός των Πάντων...Συνεπώς, και μέσα σου...

Είχαμε καθίσει στο τραπέζι για το δείπνο... Η ταυτότητά του γύρευε ξανά επαλήθευση, οπότε και βρεθήκαμε στο σημείο να ακούμε και πάλι, τα περί "δασκάλου" και "θεραπευτή"... 

Ήταν τότε, που άκουσα την Ψυχή  μου - ερήμην μου, γιατί τα λόγια βγήκαν από μόνα τους - να λέει...

"Τι εννοείς "θεραπευτής"?... Εννοείς πως μπορείς "εσύ" να θεραπεύσεις τον καρκίνο ή τη σκλήρυνση κατά πλάκας?... Δεν είσαι "θεραπευτής", γιατί δεν μπορείς να είσαι...Δεν είσαι εσύ, η Γενεσιουργός Πηγή... Ο καθένας μας, είναι μόνο ο Ενδιάμεσος.... Είμαστε τα δοχεία, μέσα από τα οποία - Θεού θέλοντος και επιτρέποντος - απορρέει η ενέργεια που θα φέρει στα χέρια της κάτι τέτοιο...
Η Θεραπεία, δεν είναι γήινης προέλευσης...Η Θεραπεία, έρχεται από αλλού... Είναι ένα Άνωθεν Προερχόμενο Δώρο..."

Δεν ήταν πως προσπαθούσα να τον προκαλέσω ή να τον πτοήσω... Παρουσιάστηκε ξαφνικά, μία Ευκαιρία Κατανόησης, για όλους τους συνδαιτυμόνες γύρω από εκείνο το τραπέζι... 

Το να είσαι πρακτικός κάποιας τεχνικής, είναι μία Ευλογία... Τόσο για εκείνον που τη λαμβάνει, όσο και για σένα που την προσφέρεις... Η τεχνική σου και εσύ ο ίδιος, είναι το Μέσον... Η Αλήθεια, είναι αυτό που θα συμβεί ερήμην σας και σε ένα πεδίο πίσω από "αυτό που φαίνεται"... 

Κανένα παιδί του Θεού δεν είναι ξεχωριστό και όλα τα παιδιά του Θεού είναι ξεχωριστά... Με αυτόν τον τρόπο, κανένας μας δεν είναι θεραπευτής και όλοι μας είμαστε θεραπευτές... Επιτρέποντας τη Διέλευση του Φωτός, της ενέργειας της Αγάπης και της Προσφοράς, να μας διαπεράσει και να εκταθεί προς όλους και όλα... Και είναι ανεξάρτητο από την κοσμική ταυτότητα, από την τεχνική ή την εργασία, από ο,τιδήποτε είναι που "κάνεις"...
Αυτό που φέρει την ενέργεια της Θεραπείας, είναι αυτό που διέρχεται μέσα από αυτό που Είσαι...
Αυτό που λειτουργεί μέσα από σένα, όταν του δώσεις τη θέση σου...

Όλα Είναι ΄Ενα, εσύ γιατί να είσαι αλλιώς?...

Κάθε είδους "ταυτότητα", δημιουργεί ένα διαχωρισμό και μία παρανόηση που δεν μας αξίζει... 

Το Μεγαλείο που φέρουμε ως οντότητες δημιουργημένες από τον Έναν, δεν μπορεί να συγκριθεί με καμμία ψευδή "αυτοπεποίθηση" προερχόμενη και διαπιστευμένη από τον κόσμο...

Το Μεγαλείο είναι Εκεί...Πάντα Εκεί και για όλους... 

Το Θαυμαστό είναι πως για να το Δεις, χρειάζεται "να λείπεις εσύ"... Ακούγεται "αντιφατικό", μόνο επειδή κάτι εκ των έσω "παρεξηγείται" με αυτό το αίτημα....
Δεν χρειάζεται να το πιστέψεις...
Χρειάζεται να κάνεις Χώρο...
Και θα Δεις... 

https://www.youtube.com/watch?v=Mx5Iq0LTYw0