- Από το Μαύρο στο Άσπρο  -

Ερχόντουσαν και για μένα Μηνύματα, κάθε φορά που βρισκόμουν σε δυσχερή θέση ή που όταν χρειαζόταν να "αφαιρεθεί" κάτι από την κατανόησή μου... Να αφαιρεθεί... Να αποσυνδεθεί, για να επανασυνδεθεί με άλλο τρόπο... Τα Μηνύματα, ήταν περισσότερα και πιο συχνά, κατά την μακρά περίοδο που - εκ των συμφραζομένων - μου έγινε φανερό πως επρόκειτο για την περίοδο της Εκπαίδευσής μου... 

Αν και είχα αρχίσει να αναγνωρίζω την ποιότητα και το αποτέλεσμα των Μηνυμάτων, κάθε φορά και χωρίς εξαίρεση, έμενα με το στόμα ανοιχτό... Και με ένα κενό στο μυαλό μου και την νοητική διεργασία... Ήταν σαν κάθε Μήνυμα, να με επέστρεφε στο Μηδέν... Για να το ξαναπάρω αλλιώς...

Τα Μηνύματα φαίνονταν παράδοξα - αυτό ήταν που κάθε φορά με εξέπληττε - αλλά μόνο σε σχέση και κατόπιν σύγκρισης με ό,τι ο νους μου είχε ως δεδομένο... Δηλαδή, με τον συνηθισμένο Τρόπο του κόσμου... Για όλες τις εξισώσεις στις οποίες ο εγκέφαλός μου είχε από χρόνια εκπαιδευτεί, για κάθε παγιωμένη άποψη και γνώμη, υπήρχε κι ένα Μήνυμα που τον έβγαζε "εκτός"... 

Εκτός Τόπου και εκτός Χρόνου, με μία μεταφυσική κυριολεξία... 

Κατανόησα στην πορεία των πραγμάτων, πως η αληθινή Εκπαίδευση έρχεται όταν αρχίσεις να ξε-μαθαίνεις ό,τι νομίζεις πως έχεις μάθει και όλα αυτά που ξέρεις... Μία αντίστροφη δηλαδή πορεία... Με τη βοήθεια των Μηνυμάτων Μεγάλης Αγάπης που μου απευθύνονταν προσωπικά, οι νευρώνες μου δοκίμαζαν και διαφορετικές μεταξύ τους συνδέσεις... Όχι πάντοτε με ευχαρίστηση ή ευκολία...Η διαδικασία της Απο-εκπαίδευσης, ήταν αρκετές φορές σοκαριστική... 

Έτσι είναι η Αλήθεια του Πνεύματος... Τα Μηνύματα είναι πάντα απλά, χωρίς πολλά λόγια, καθαρά και με βασικό χαρακτηριστικό τους, τις εκ διαμέτρου αντίθετες προτάσεις από αυτές του κόσμου, έτσι που οδηγούσαν αναπόφευκτα την αντίληψή μου σε τελείως άλλα πεδία...

Για παράδειγμα, τα Μηνύματα έλεγαν...

"Μην ξεχνάς να γελάς... Το χιούμορ σου, είναι ένα δυνατό όπλο...", ή "Η δύναμή  σου όλη, περιέχεται στην ανασφάλειά σου...", ή "Μόνο ό,τι προσφέρεις στους άλλους, αυτό είναι που σου ανήκει και που μένει δικό σου", ή ακόμη " Δεν χρειάζεσαι τα χρήματα για να δημιουργήσεις... Όλα βρίσκονται στην προθυμία σου...", δίνοντας έμφαση στα σημεία που διακόπτουν ευγενικά τις δικαιολογίες και τα άλλοθι, στα σημεία που μας κάνουν "ανθρώπους", σε όλα εκείνα τα σημεία που τείνουμε να ξεχάσουμε, περπατώντας εδώ, εθελούσια υποκείμενοι σε κανόνες πολύ διαφορετικούς από τους Κανόνες του Πνεύματος...

Το πεδίο της τρίτης διάστασης, ρωτάει διαρκώς..."Υποφέρεις πολύ, ή ακόμα?..."

Το Πεδίο του Πνεύματος, παραμένει με εμπιστοσύνη... "Ελευθερώθηκες, ή ακόμα...?"...

Σημαντική διαφορά... Έτσι δεν είναι?
Απόκλιση εκατών ογδόντα μοιρών... 

Από το Μαύρο, στο Άσπρο...

Έτσι δεν είναι?...

https://www.youtube.com/watch?v=rIgXnhzjelw