- Η Χώρα των Θαυμάτων -

Μιλάω με ανθρώπους σε κάθε ευκαιρία... Για τα καθημερινά πράγματα της ζωής τους... Για να διαπιστώνω συχνά πως, αρκετοί πλέον έχουν υιοθετήσει λέξεις από αυτήν την "new age" ορολογία... Περί σύμπαντος, συμπαντικών μηνυμάτων και κατευθυντικών σημάνσεων... Πολλοί φαίνεται να αναγνωρίζουν - ως ένα σημείο - τη βοήθεια που προσφέρεται διαρκώς και αδιαλείπτως, σε όλους μας ανεξαιρέτως... Χωρίς απαραίτητα να φτάνουν να το κάνουν "λέξεις", δηλαδή να διαμορφώνουν μία λεκτική κατανόηση γύρω από το θέμα, ή και χωρίς απαραίτητα να το πηγαίνουν "ένα βήμα παρακάτω"... Οι διαπιστώσεις τους, πάντως, για την πρακτική βοήθεια που δέχονται "από κάπου" σε κάποια φάση της ζωής τους, παραμένουν... Έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται πως "κάτι παίζει", πέρα από θεωρία και φιλοσοφικά πλαίσια... Έτσι αναγνωρίζω στις κουβέντες μας... 

Ας πούμε, σχεδιάζεις να πας ένα διήμερο για διακοπές με φίλους... Οι λόγοι για τους οποίους το θέλεις, είναι πολύ σαφείς και δικαιολογημένοι... Όλα "φαίνονται" πως έτσι χρειάζεται να γίνει... Για να διαπιστώσεις στο δρόμο σου πως, μέχρι να συμβεί αυτό, υπάρχουν δυσκολίες και ξαφνικά εμπόδια... Έχεις μία αίσθηση σαν οι "δρόμοι να είναι κλειστοί" ή κάτι να πηγαίνει στραβά... Νευριάζεις και επιμένεις... Χωρίς αποτέλεσμα... Το σαββατοκύριακό σου θεωρητικά "καταστρέφεται", μόνο για να διαπιστώσεις άμεσα μέσα στις επόμενες μέρες πως, χρειαζόταν να είσαι εδώ για κάποιο σημαντικό λόγο που δεν μπορούσες από πριν να γνωρίζεις ή πως μία ξαφνική θεομηνία έπληξε το μέρος που ήθελες να επισκεφτείς και ουσιαστικά, γλύτωσες από πολλά... Χωρίς τη θέλησή σου, έλειπες από δυσκολίες... 

Ας πούμε επίσης πως, επιμένεις να τελειώσεις κάποιες από τις προγραμματισμένες εργασίες σου μέσα στην ημέρα... Αν και δεν έχεις διάθεση, κρίνεις πως είσαι πολύ συνεπής και εργατικός, οπότε... Μάλιστα... Κάτι μέσα σου όμως "λέει", να ακολουθήσεις μία διαφορετική διαδρομή...  Μόνο για να διαπιστώσεις στην πορεία πως, αλλάζοντας το υποτιθέμενο πρόγραμμά σου, συναντάς στο δρόμο κάποιον άνθρωπο που θα σου μεταφέρει μία πληροφορία πολύ σημαντική για σένα, για την πολύ συγκεκριμένη στιγμή της ζωής σου... 

Ή πάλι, βρίσκεσαι σε ένα κομβικό σημείο αλλαγών στη ζωή σου και "ξαφνικά", βλέπεις να σου έρχονται άνθρωποι, βιβλία και καταστάσεις που σε προετοιμάζουν για το επόμενο βήμα σου... Αν δεν το ονομάσεις "σύμπτωση" από φόβο για το τι ακριβώς συμβαίνει, από φόβο για το Άγνωστο ή την Αλήθεια, θα έχεις πολύ πρακτικά μία ευκαιρία αλλαγής στον μέχρι τώρα τρόπο της αντίληψής σου... Μία πολύτιμη ευκαιρία Νοητικής Μετακίνησης...

Όλοι έχουμε ζήσει παρόμοιες τέτοιες στιγμές σαν τα παραπάνω παραδείγματα... Έτσι δεν είναι?...
Αν το παρατηρήσεις, είναι όντως έτσι... Χρειάζεται να μάθουμε να παρατηρούμε...

Αυτό που ακόμα αποφεύγουμε, είναι το να εμπιστευτούμε αυτό που παρατηρούμε... Να το εμπιστευτούμε - εννοώ, πρακτικά - ενσωματώνοντάς το στη ζωή μας και δίνοντάς του το χώρο που του ανήκει... Προϋπόθεση, να "ζητήσουμε να δούμε" τι είναι που κατευθύνει τις ζωές μας... Τι είναι αυτό που μας αποτρέπει από τις δυσκολίες... Τι είναι αυτό που κάνει τα πράγματα να παρουσιάζονται θαυμαστά - όταν δεν αντισταθούμε - ή, αν τελικά όλα απορρέουν από μία δραματική τυχαιότητα....

Για να πάρεις Σωστές Απαντήσεις, θα χρειαστεί να κάνεις τις Σωστές Ερωτήσεις... 

Η Πόρτα για τη Χώρα των Θαυμάτων, σε περιμένει... 

Η Πόρτα, ανοίγει από τη δική σου μεριά... H Πόρτα, είναι στο μυαλό σου...

Διαθέτουμε όλοι, ένα Εσωτερικό Σύστημα Πλοήγησης... Σαν να λέμε, ένα εσωτερικό GPS... Με προχαρτογραφημένες διαδρομές... Και πολύ γνώση... 

Από ό,τι έχω διαπιστώσει, ο κάθε άνθρωπος - δηλαδή, το κάθε διαφορετικό σύστημα συντεταγμένων - έχει και διαφορετικό τρόπο αναγνώρισης της προσωπικής του διαδρομής... 

Πρακτικά, λοιπόν... 

Ας πούμε πως, σε προσκαλούν για συνέντευξη σε μία δουλειά... Είσαι έτοιμος και διαθέσιμος, αλλά φτάνοντας εκεί, σε πιάνει ένα σφίξιμο στο στομάχι, ή ένας πόνος χαμηλά στην κοιλιά... Όχι, δεν είναι ότι δεν θέλεις να δουλέψεις, ούτε ότι έχεις κάτι... Είναι ο τρόπος του "ενστίκτου", της "διαίσθησης" - υπάρχουν πολλές εκφράσεις για τον Εσωτερικό σου Πλοηγό - για να σου πει "φύγε γρήγορα από εδώ - δεν είναι για σένα - θα μπλέξεις"...

Ή, γνωρίζεις κάποιον και τον ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά... Ίσως, το ίδιο και ο άλλος... Βρίσκεις όμως, συχνά τον εαυτό σου - για παράδειγμα - να κλαίει, ή την καρδιά σου να πονάει χωρίς προφανή λόγο... Είναι ο τρόπος να δεις πως "υπάρχει κάτι εκεί που σου διαφεύγει", ή πως "έχεις μεταφράσει την κατάσταση με το λάθος τρόπο για σένα", ή "έχεις παραλείψει να λάβεις υπ΄όψιν, κάποιες πληροφορίες που σίγουρα σου έχουν δοθεί, αλλά επιμένεις να αγνοείς", από ανάγκη για παρέα ή από ανάγκη για τον ίδιο τον έρωτα... Πως κινείσαι - δηλαδή - κατά παράβασιν της Αλήθειας σου, ακόμη και αν προς το παρόν σου διαφεύγει το "ποια είναι"...

Ή, ακόμα, το πιο απλό και σύνηθες...Κάποιος σου μιλάει για κάτι και την ίδια στιγμή, μπορείς να νιώθεις αν είναι αλήθεια ή όχι... Μάλιστα, όταν αυτό είναι αλήθεια, το δέρμα σου σε κάποιο σημείο του σώματος αντιδρά, αυτό που λέμε "ανατριχιάζεις", ή "σηκώθηκε η τρίχα μου"...

Το Εσωτερικό Σύστημα Πλοήγησης, όπως και κάθετι άλλο, είναι δημιουργημένο για το Ανώτερο Καλό μας... Για προστασία και βοήθεια στα πράγματα της ζωής... Για να μπορείς να αλλάξεις κατεύθυνση, όταν αυτό θα είναι απαραίτητο... Και φυσικά, δεν είναι απαραίτητο οι Ενδείξεις να δίνονται από πριν... Κάποιες φορές χρειάζεται να έρθεις σε επαφή με κάποια περιβάλλοντα, ώστε να "πάρεις" τη σωστή πληροφορία, τη σωστή για σένα στιγμή...

"Ακούω τον εαυτό μου", θα πει "αναγνωρίζω τα φυσικά σημάδια που μου δίνονται εκ των Έσω, για να πορεύομαι με τον καλύτερο για μένα τρόπο στον κόσμο"... 

Ταυτόχρονα με τον Εσωτερικό Πλοηγό, υφίστανται και τα Εξωτερικά Σημεία... Αν για κάποιο λόγο, αγνοήσεις ή παραμελήσεις μία εσωτερική ένδειξη, θα σου φανερωθούν "πινακίδες" - φαινομενικά από τον εξωτερικό χώρο - για να σε ανακατευθύνουν όταν πρόκειται για κάτι σημαντικό...

(Να σημειώσω εδώ, πως χρησιμοποιώ "καταχρηστικά" και για λόγους περιγραφής και κατανόησης, τις έννοιες του "εσωτερικού" και του "εξωτερικού", καθώς η διαφοροποίηση δεν υπάρχει κατ΄ουσίαν... )

Ένας τρόπος για να ανοίξεις την Πόρτα στη Χώρα των Θαυμάτων, είναι η παραδοχή - ή, η αποδοχή - πως "τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται"... 

Αν αφήσεις τα μάτια σου να κοιτάζουν τον κόσμο της τρίτης διάστασης, ως τον μόνο αληθινό και τον μόνο που υπάρχει, τότε πολύ εύκολα μπορείς να καταλήξεις σε δυσάρεστα αποφθέγματα, όπως "τίποτα δεν είναι λειτουργικό", "όλα είναι μάταια", "ο κόσμος είναι εχθρικός κι επικίνδυνος", και τα λοιπά...Είναι όντως έτσι, αφού η Περιοχή της τρίτης διάστασης είναι ένας θνητός κόσμος συλλογικών ψευδαισθήσεων, δημιουργημένος από και βασισμένος στο φόβο και την άγνοια... Δημιουργημένος για να τον "ξεπεράσουμε" εσωτερικά και μετά, να τον "ανασκευάσουμε", να τον "μεταμορφώσουμε"...
Ο ίδιος αυτός κόσμος, προσκαλεί διαρκώς την Υπέρβασή μας... Και προκαλεί τα μάτια μας να ανοίξουν... 

Η Αλήθεια βρίσκεται πάντα, ένα βήμα πίσω... Παρατήρησε, αν θέλεις... Χρειάζεται να Δεις...

Ένας τρόπος να "δεις", είναι να σταματήσεις να πείθεις τον εαυτό σου πως "δεν βλέπεις"...
Κάτι που δεν είναι αληθινό, αφού τα Σημάδια είναι συνέχεια γύρω μας... 

Το περιβάλλον Σύμπαν, διαθέτει κι αυτό ένα δικό του σύστημα πλοήγησης, για τη δική του πορεία και το δικό σου ρόλο μέσα σε αυτό...
Φτάνει να έχεις τη θέληση να το ζητήσεις... "Άνοιξε τα μάτια μου, για να δω..."
Η παρατήρησή σου, θα σου φανερώσει τις διαδρομές αυτού του - εξαιρετικά φιλάνθρωπου - οργανικού Σύμπαντος... Η μετατόπιση της ματιάς σου, από το σύνηθες ορατό στα σημεία του σύμπαντος, μπορεί να σου αλλάξει την αντίληψή σου για πολλά... Αν απομακρυνθείς για λίγο από την "συμπτωσιολογία" - που το μόνο που κάνει είναι να κρατήσει την Αλήθεια μακρυά από σένα και μόνο ως πλεονέκτημα για λίγους και όχι απαραιτήτως "καθαρούς" - η Πόρτα για τη Χώρα των Θαυμάτων, θα ανοίξει και για σένα...
Και θα αρχίσεις να βλέπεις το δικό σου ρόλο, στο Σχέδιο του Σύμπαντος... Και να αναγνωρίζεις, τι δική σου, πολύτιμη θέση σε αυτό...
Θα γίνεσαι δυνατός, γιατί θα καταλαβαίνεις πως είσαι απαραίτητος...
Δεν θέλει πολύ...
Όποτε το αποφασίσεις... "Δώσε μου να δω"... Και μετά, είναι και αυτό, θέμα Επιλογής...
Ό,τι επιλέξεις να κοιτάζεις, θα δημιουργήσει τον κόσμο στον οποίο θα ανήκεις...
Με τον κόσμο της Επιλογής σου και με τους Νόμους που τον διέπουν, θα συνδιαλέγεσαι...
Εσύ, τι επιλέγεις να κοιτάζεις?...
Την Τυχαιότητα ή το Θαύμα?...

https://www.youtube.com/watch?v=WANNqr-vcx0