- Το Παιχνίδι των Ερωτήσεων  -

Τι συμβαίνει?... Τι έχεις?... Γιατί είσαι εδώ?...Τι γυρεύεις?...

Τι λες?... Πώς το ξέρω πως κάτι σου συμβαίνει?... Μα, είναι προφανές... 

Δεν είσαι ευτυχισμένος... Δεν είσαι χαρούμενος... Έχεις καιρό να κοιμηθείς ήσυχα...

Τι σου συμβαίνει, αλήθεια?... 

Πόσο νομίζεις πως "έχει" ακόμη?... Ή, μήπως νομίζεις πως όλα είναι "θέμα χρόνου"?... 

Τι σου συμβαίνει και δεν είσαι ευχαριστημένος με τίποτα, τώρα, εδώ που μιλάμε?... 

Τι σου συμβαίνει?... Σου παίρνουν τη ζωή από τα χέρια σου?... Γιατί παραπονιέσαι?... Μήπως και την διεκδίκησες ποτέ?... 

Τι σου συμβαίνει?... Αλήθεια τώρα... Σε μένα μπορείς να το πεις... Η θλίψη είναι γραμμένη στο πρόσωπό σου... Το ίδιο και η απέχθειά σου για τα πράγματα... Για όλα τα πράγματα... 

Μισείς, αυτό είναι το θέμα... Ήθελες να είσαι αλλού... Ήθελες να μη σε ενοχλεί η ζωή σου... Γιατί, μήπως της το ζήτησες ποτέ?... Γιατί, μήπως την αγάπησες ποτέ?...

Να εκτιμήσουμε τη Στιγμή, αυτό δεν το μάθαμε... Ψιλά γράμματα...

Να εκτιμήσουμε ο ένας τον άλλον με Σοβαρότητα και Σεβασμό για αυτό που είναι - ό,τι κι αν είναι αυτό - ποτέ δεν το κάναμε... Παρά, γεμίσαμε την εικόνα του "άλλου" προβάλλοντας επάνω του τις δικές μας απόψεις για το πώς πρέπει να είναι... Τι άνθρωποι είμαστε?....

Είμαστε τυφλοί... Αυτό συμβαίνει... Είμαστε τυφλοί σε αυτό που είναι η Αλήθεια... Και το μόνο που κάνουμε, είναι να γινόμαστε η ενσωμάτωση της διαστρέβλωσής της....

Μα και φυσικά μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου στην τύχη... Όλοι το κάνουν... Μα και φυσικά μπορείς να την αφήσεις να περάσει... Γιατί θα περάσει... 

Πάσχουμε από χρόνια φλεγμονή στην ύπαρξή μας... Από μιά διαρκή ανησυχία και ανικανοποίηση... Γιατί, κάτι άλλο και κάπως αλλιώς, είναι αυτό που "αξίζουμε"... Κι ακόμη κι έτσι... Τι σε εμποδίζει να αλλάξεις?... Εσύ ή ο φόβος σου?... Το ρίσκο, είναι επικίνδυνη λέξη... Καλύτερα να κατηγορήσεις κάποιον άλλον... Αυτό, δεν φέρνει Ανατροπές...
Τι συμβαίνει?... 

Να σου πω?....

Λες ψέμματα... Πρώτα στον εαυτό σου... Λες ψέμματα, γι΄αυτό έχεις χάσει τη χαρά σου...

Αυτή είναι η πηγή των ασθενειών σου... Της μόνιμης αδιαθεσίας σου... Το ξέρεις?...Λένε πως ο καρκίνος, η σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλες τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, είναι θέμα διατροφής, άσκησης και τα παρόμοια...Αυτό είναι μία επιμέρους αλήθεια, όχι η ολόκληρη....Κι ας μην πάμε σε αυτά... Και μόνο η κατάθλιψή σου, το δείχνει... Λες ψέμματα... Έχεις αποκοπεί από την Αλήθεια σου... Είσαι ένα περίβλημα γεμάτο ψέμματα... Μισείς τη ζωή σου, μισείς και όλους τους άλλους... Και τους κατηγορείς, για όλα όσα δεν έκανες και δεν κάνεις εσύ... 

Μη βιαστείς να πεις "όχι εγώ"... Γιατί, αν κάνεις λίγο σιωπή, θα δεις πως αυτή είναι η μόνη αλήθεια... Λες ψέμματα, χωρίς να ξέρεις πόσο κακό κάνεις στην ίδια σου την Ψυχή...
Δεν ξέρεις πως κάθε κόκκος άμμου που πέφτει στην κλεψύδρα της ζωής σου, σε φέρνει και πιο κοντά στο Τέλος για αυτή τη φορά?... Τι σου συμβαίνει?... Ούτε αυτό το ξέρεις?... 

Πόσο ακόμη θα περιδιαβαίνεις το κενό χωρίς Πίστη?.... Τι πιστεύεις?.. Σε τι πιστεύεις?.... Πιστεύεις σε κάτι?.... Η λέξη "Θεός" σου προκαλεί αλλεργία, έτσι δεν είναι?.... Και η Αγάπη, το ίδιο... Απελθέτω απ' εμού το ποτήριον...

Αυτή η μέρα, δεν θα ξαναέρθει ποτέ... Δεν θα Συναντηθούμε ποτέ ξανά με τον ίδιο τρόπο... Τι περιμένεις λοιπόν για να μου πεις την αλήθεια σου?...

Τι σου συμβαίνει?.... Έχεις ήδη πεθάνει?.... Ή σου είναι αφόρητο να γίνεις Άνθρωπος?... 

Μήπως θεωρείς πως η μόνη ατράνταχτη απόδειξη του ότι είσαι άνθρωπος, είναι αυτή η αδικαιολόγητη υπερευαισθησία σου?...Είναι παράξενο... Την Αλήθεια σου θα τη δεις, μόνο όταν μπορέσεις να δεις τα ψέμματά σου... Δια της Ιερής Αφαιρέσεως... Κατάματα και χωρίς περιστροφές... Γυμνά... Με καθαρά μάτια... Τα ψέμματά σου, πρώτα...Μόνο όταν μείνεις τελείως γυμνός... Χωρίς τίποτα...

Πότε περιμένεις να κάνεις τις επιλογές που θα θρέψουν επιτέλους την Ψυχή σου?... Θαρρείς πως είναι απλό?... Την Ακεραιότητά σου, αυτήν κομματιάζεις... Τις επιλογές σου, πώς τις κάνεις?... Με ποια άλλοθι γιατρεύεις τον πόνο σου?...Γιατί, αν κάνεις επιλογές για να "αρέσεις" ή για να είσαι "ασφαλής", μόλις σε δέσμευσαν δαίμονες με γλυκόλογα... Κι αν πάλι μου πεις "ναι, αλλά....", να ξέρεις είναι κι αυτό ένας καλά κρυμμένος δαίμονας... Δεν είναι εύκολο να τον αναγνωρίσεις... Σε τι αφήνεσαι να στηριχτείς?....Ύπαγε οπίσω μου...
Το τίμημα που πληρώνεις, όταν δεν αναλαμβάνεις πλήρως την ευθύνη της δικής σου ζωής, είναι απροσμέτρητα τεράστιο... Και ό,τι δεν κοιτάς, δεν μπορείς να το αλλάξεις...
Δεν γίνεται να αρέσεις σε όλους, το ξέρεις?... Και ξέρεις πως, αυτοί που θα δυσαρεστηθούν πρώτοι, θα είναι "οι δικοί σου" άνθρωποι... Αυτοί θα σε πούνε "προδότη", αυτό δεν τολμάς... Να προδώσεις τους κανόνες των άλλων...Και να βγεις "εκτός"... Μα, είσαι ήδη στην κόλαση... Και το νιώθεις... Ήδη, έχεις προδώσει τον εαυτό σου... 

Τη ζωή των άλλων, ζεις τόσον καιρό... Όλοι, τις ζωές κάποιων άλλων ζούμε.... Με τα ψέμματα... 

Τη δική σου Ζωή, αλήθεια, πότε θα την ζήσεις?... Τη δική σου Αλήθεια, πότε αλήθεια θα τη δεις?...Αυτή είναι η μόνη σου δύναμη... Πότε θα σταματήσεις τα παιχνίδια?... Πότε θα μεγαλώσεις?...
Το Μεγαλείο σου, βρίσκεται στην Αλήθεια... Εκείνη σε κάνει ανίκητο, εκεί να στοχεύσεις...
Το βέλος, κατευθείαν στο Κέντρο...
Αυτή η μέρα δεν θα ξαναέρθει ποτέ...

Αν όχι Τώρα, πότε?...
Δεν θα Συναντηθούμε ποτέ ξανά με τον ίδιο τρόπο...
Τι περιμένεις για να επιστρέψεις στην Αγάπη?...

https://www.youtube.com/watch?v=9TR6QuOj-Gw&ab_channel=Taktwo2