- Μεταπτυχιακό -

Εργαζόμουν για χρόνια καθοδηγώντας τμήματα θεραπευτικής άσκησης και διάφορων άλλων μεθόδων εργασίας στο σώμα... Το σώμα, ήταν πάντα το σημείο από όπου ξεκινούσα... Πιθανολογώ, επειδή ταίριαζε στα πιστεύω μου... Δηλαδή στο ότι, μπορεί μία οποιαδήποτε εργασία να ξεκινήσει από κάτι τόσο απτό και τόσο φαινομενικά πρακτικό - όσο το σώμα - για να μπορέσει να βρει μία πιθανή διαδρομή προς το εσωτερικό, το πιο αιθερικό, το πιο φαινομενικά απρόσιτο... 

Αποφάσισα λοιπόν να προσθέσω στις γνώσεις και τις προσεγγίσεις μου, τεχνικές από παθητική άσκηση και χειροπρακτική μάλαξη... Με την πρόθεση να τις προσαρμόσω στα ήδη υπάρχοντα μαθήματα μου και να αποκτήσω - πρώτα εγώ - και να μπορώ να παρέχω μία πιο ολοκληρωμένη θεραπευτική εικόνα...

Βρήκα το κατάλληλο σεμινάριο για μένα και ξεκίνησα... Ασχολήθηκα, μελέτησα και έκανα την αρχική πρακτική μου, κατά τις επιταγές της κληρονομιάς που έφερε...

Μου φάνηκε ωραία ιδέα, να ξεκινήσω παράλληλα με τα μαθήματα και ιδιωτικές συνεδρίες... Θα ήταν για μένα ένα επιπλέον εισόδημα και ακόμη ένας τρόπος να προσφέρω...

Ξεκίνησα άμεσα... Άμεση ήταν και η ανταπόκριση, από ανθρώπους που μάθαιναν για μένα από στόμα σε στόμα...

Είχε περάσει ένα διάστημα ικανό, όταν συνειδητοποίησα κάτι... Οι άνθρωποι που έρχονταν, δεν ήταν απλά για να κάνουν κάτι ευχάριστο για τον εαυτό τους... Η πλειονότητά τους, έπασχε.... Οι περισσότεροι που συνέχιζαν μαζί μου, διέθεταν ακατέργαστες ψυχικές ιδιαιτερότητες, κάποιοι από αυτούς στιγματισμένοι από ψυχικές διαταραχές και διαγεγνωσμένοι ιατρικώς, κάποιοι ήδη σε φαρμακευτική αγωγή και παρακολούθηση...

Δεν μπορούσα να γνωρίζω το αν και το κατά πόσον, όλες οι μέθοδοι που είχα στα χέρια μου, μπορούσαν με ένα τρόπο να προσφέρουν το ο,τιδήποτε σε αυτούς τους ανθρώπους... Από την απλή ανακούφιση των συμπτωμάτων τους έως και την ανάκτηση των δυνάμεών τους... Δεν γνώριζα... Για μένα, ένα πράγμα μόνο ήταν Σίγουρο... Το ό,τι τίποτα δεν γίνεται τυχαία... Και το ότι, αφού αυτοί οι άνθρωποι έβρισκαν το δρόμο προς τα εμένα, αυτό δεν ήταν παρά μία ευλογία... Τόσο για εκείνους, όσο και για μένα... 

Και έφτασα να κατανοήσω στην πορεία πως, όποια μέθοδο κι αν κατέχουμε στα χέρια μας για να βοηθήσουμε, η Μέθοδος είναι απλά το Μέσον... Το ίδιο διαπίστωνα και για τον εαυτό μου τον ίδιο... Όλοι όσοι θεωρούμε ή αποκαλούμε εαυτόν "θεραπευτές", χρειάζεται να αναγνωρίσουμε την δράση μας ως Ενδιαμέσου... Η πραγματική θεραπεία, προέρχεται από αλλού... Και είναι έτσι... Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε - αναγνωρίζοντάς το ως "γεγονός" - είναι να επιτρέψουμε να κάνει τη δουλειά της... 

Αρκετές φορές είχε συμβεί, κατά τη διάρκεια μίας συνεδρίας να ανοίξει η πνευματική μου όραση... Χωρίς τη δική μου πρόθεση και όχι ηθελημένα... Πριν, μετά ή και κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, έπαιρνα μηνύματα και συμβολικές εικόνες για την κατάσταση της ψυχής τους και το δρόμο που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν για να "ελευθερωθούν"... Τα οποία και μετέφερα στη συνέχεια στους ενδιαφερόμενους - όσο διακριτικά μπορούσα - αφήνοντάς τα να λειτουργούν συμπληρωματικά στην ίδια τη δράση της μεθόδου που ο καθένας από αυτούς επέλεγε... 

Σε πραγματικά δύσκολες περιπτώσεις, η κατανάλωση της ενέργειάς μου ήταν τέτοια, που πολύ συχνά μετά το τέλος της συνεδρίας, χρειαζόμουν ύπνο για ώρες... Ίσως αυτό συνέβαινε γιατί κι εγώ η ίδια αντιστεκόμουν στην κάθοδο των Πληροφοριών... Ή, παρεμβαίνοντας με ένα τρόπο, αφού παρέμενα μολυσμένη από τον ιό που λέγεται "εγώ είμαι ο θεραπευτής κι εγώ κάνω τη θεραπεία".... Χωρίς να έχω ακόμη κατανοήσει - και ως εκ τούτου, εφαρμόσει σαν στάση - την Αλήθεια του πράγματος... Το ότι είμαστε όλοι το "μέσον" από όπου περνά η Ενέργεια... Σε τέτοιες περιπτώσεις αντίστασης και "κάντο μόνος σου", ο εγωισμός είναι που κουράζεται... Ή πάλι, το νευρικό μου σύστημα χρειαζόταν κι αυτό να περάσει από Εκπαίδευση, από Ενδυνάμωση και Ανοσοποίηση, πράγμα που γινόταν στον ίδιο τόπο και χρόνο και στην ίδια στιγμή που ο απέναντί μου λάμβανε τις απαντήσεις στα δικά του ερωτήματα... Ό,τι κι αν συνέβαινε πραγματικά, παρέμενε μία Περιπέτεια για δύο... 

Η αλήθεια είναι πως, κάποια στιγμή έφτασα να αναρωτιέμαι σχετικά και να αναζητώ το λόγο για τον οποίο Συναντώ τέτοιες περιπτώσεις.... Ή, γιατί τα πράγματα δεν μπορούσαν να είναι πιο απλά και πιο εύκολα... Την ίδια στιγμή που χαμογελούσα με τον εαυτό μου, σκεπτόμενη πως ακόμη ο νους μου ζητούσε απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν χρειαζόταν να τον αφορούν.... Λες και όλα είχαν να κάνουν με μένα...
Με πολύ καλωσύνη και υποστήριξη, έλαβα το εξής αποστομωτικό - όπως πάντα - Μήνυμα... 

"Μπορείς... Επειδή μπορείς..."....
Και κατάλαβα πως το Πνεύμα, χρησιμοποιεί τον καθένα από το Σημείο που εκείνος βρίσκεται... Δεν αναζητά τους φωτισμένους δασκάλους.... Προσωπικά, καθόλου δεν ήμουν εκεί... Μπορεί όμως να χρησιμοποιήσει τον οποιονδήποτε, μέσα σε αυτή την ισοδύναμη διαδικασία "θεραπευτή - θεραπευόμενου"... Με άλλα λόγια, "μαθητή - δασκάλου"... Και κατάλαβα, πως όλοι είμαστε ταυτόχρονα και τα δύο.... Και πως θα χρησιμοποιούσε κι εμένα... Ακόμη κι εμένα... 

Με την Επιβεβαίωση αυτή, συνέχισα τη δουλειά μου... Πλέον, χωρίς άλλες ερωτήσεις...

Συναντώ έκτοτε, πολλούς ανθρώπους που αντιμετωπίζουν παρόμοιες "προκλήσεις" στη ζωή τους...

Κάποιοι έρχονται να μιλήσουν για τους ίδιους, κάποιοι έχουν παιδιά που ασθενούν από κάτι ψυχικό... Αναγνωρίζω πως η βασική ανάγκη των ανθρώπων, είναι το να μιλήσουν σε κάποιον που μπορεί και είναι διαθέσιμος να ακούσει... Κι όχι να φιμώσουν τον εαυτό τους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο... Και παρ'όλα αυτά, η σύγχρονη επιστήμη έχει παιχνιδιάρικα εφεύρει ένα σωρό ονόματα για ένα πλήθος συμπτωμάτων και τα αντίστοιχα χημικά για την ανακούφιση της συμπτωματολογίας... 

Η περιφερειακή κίνηση, όμως, δεν είναι ουσιαστική θεραπεία...Και δεν μπορούμε - σε όποιο τομέα κι αν εργαζόμαστε - να συνεχίζουμε να αγνοούμε ακόμη ένα γεγονός... Το πιο μεγαλειώδες αξίωμα για μένα, που είναι ετούτο... Η Ψυχή, γνωρίζει... 

Για τον τρόπο που "βλέπω" τα πράγματα, χρειαζόμαστε όλοι τώρα ένα Μεταπτυχιακό... Ανεξάρτητα από τον τομέα ή τη μέθοδο που φαινομενικά εργαζόμαστε, χρειαζόμαστε - περισσότερο τώρα από ποτέ άλλοτε - ένα άνοιγμα προς τις απέραντες - αν και τεχνηέντως παραγκωνισμένες - δυνατότητές μας... Και χρειάζεται να αναζητήσουμε ένα επιπλέον πτυχίο, που αφορά στην ανάπτυξη όλων των πιθανών ανθρώπινων δυνατοτήτων που αφήνουμε σε αχρειστία... Σε αυτές, συμπεριλαμβάνεται και η πνευματική όραση... Η ανακούφιση συμπτωμάτων, δεν έχει ισορροπία και δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική... Το σύμπτωμα θα επιστρέψει, αφού δεν έχουμε πάει στη ρίζα του... Δηλαδή, στην αιτία που το προκάλεσε... Χωρίς την ικανότητα να "δει" κάποιος το δρόμο μίας ψυχής, τις κατευθύνσεις μίας ψυχής και τα τραύματα που η ίδια έχει υποστεί από το περιβάλλον, το ψυχικό κληρονομικό μίασμα και το οικογενειακό κάρμα που έρχεται τέσσερις γενιές πριν, ή ακόμη και την ίδια την ιδιοσυγκρασία του ατόμου, το να ονομάσεις κάτι κάπως με βάση μία οποιαδήποτε μέθοδο, είναι δικό μας σύμπτωμα αγνοίας... 

Πολλές φορές έχει συμβεί να "δω" πως το άτομο είναι μία χαρά ή πως όλα μπορούν να πάνε καλύτερα με μία άλλη διαχείριση... Προτείνοντας μία μετατόπιση της αντίληψης του, σχετικά με το θεωρούμενο "πρόβλημα"...
Όπως αναφέρεται και στο τρίτο παράρτημα του βιβλίου "Μαθήματα Θαυμάτων", "Κάθε θεραπεία, είναι ψυχοθεραπεία", εστιάζοντας έτσι στην αιτία όλων των αδυναμιών και συμπτωμάτων, που είναι η νοητική παραμόρφωση και η διαστρέβλωση της Αλήθειας... Ο νους, είναι το μόνο "πράγμα" που χρειάζεται τελικά τη Ρύθμιση...

Καταληκτικά, κάθε ασθένεια και όλες οι εκδοχές της, είναι μόνο σύμπτωμα του Έκπτωτου Νου... Προσωπικά, αυτό κρατώ στην καρδιά μου... Το με ποιο τρόπο θα μπορέσει ένας άνθρωπος που με τιμά με την παρουσία και την εμπιστοσύνη του, να νιώσει - να Δει - το Φως σε μιά πρόκληση που τώρα βιώνει και να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή του σαν Ελεύθερος Άνθρωπος....Κάποιες φορές, μπορεί να προκύψει πλήρης ίαση των συμπτωμάτων... Άλλες πάλι φορές, μπορεί να χρειαστεί να συνεχίσει να πορεύεται, μαζί με τα καινούργια δεδομένα.... Πέρα από το σύμπτωμα και την οποιαδήποτε ονοματοδοσία της κατάστασης, να μένει ουσιαστικά Ελεύθερος... 

Για μένα, αυτό είναι Θεραπεία... 

Η Απελευθέρωση... 

Και Ολοκληρωμένη, είναι η Θεραπεία όπου και ο θεραπευτής μπορεί να αναγνωρίσει τη δράση της, για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου... 

Η κάθε Αληθινή Θεραπεία, είναι το εκατό τοις εκατό για τον καθένα και ταυτόχρονα, εξ΄ίσου μοιρασμένη και για τους δυό συμμετέχοντες...

Σε ρόλους που εναλλάσσονται με την ταχύτητα του φωτός... Για λογαριασμό του και εις το όνομά του... Πέρα από εγωισμούς και τις ταυτότητες του κόσμου, υπάρχει μόνο αυτό...
Ο Λόγος που είμαστε εδώ, είναι για την από κοινού Θεραπεία μας...Όποια μορφή κι αν παίρνει...
Και Εσύ και Εγώ και Μαζί...
Μόνο έτσι...

https://www.youtube.com/watch?v=kZnJSw2cNLc&index=31&list=RDvrj3-5DJvNg&ab_channel=DLoaw