- Παιδική Χαρά -
Περάσαμε τη ζωή μας - από γενιά σε γενιά και σε γενιά - στην Πολεμική....
Μαγέψαμε με τα λόγια μας... Γοητεύσαμε με τις "καλές προθέσεις" μας...Λικνιστήκαμε μπροστά σε μάτια που μας καταβρόχθιζαν... Απορρίψαμε δια ροπάλου ο,τι προκαλούσε την σιγουριά της κατασκευασμένης ύπαρξής μας... Λειτουργήσαμε την πειθώ μας για ίδιον συμφέρον και παίξαμε με ένα σωρό παιχνίδια και με ένα σωρό τερτίπια, εδώ...
Όλοι, παιχνίδια... Όλα, δικά μας παιχνίδια... Εδώ, στη δική μας Παιδική Χαρά...
Και είπαμε πως τίποτα, ποτέ δεν είναι Αρκετό...
Και είπαμε πως, αξίζουμε πάντα περισσότερα...
Και μείναμε Αγρίμια...
Όλοι, παιχνίδια... Όλα, δικά μας παιχνίδια... Εδώ, στη δική μας Παιδική Χαρά...
Και είπαμε πως τίποτα, ποτέ δεν είναι Αρκετό...
Και είπαμε πως, αξίζουμε πάντα περισσότερα...
Και μείναμε Αγρίμια...
Πάντα να νικάει αυτός με την πιο δυνατή γροθιά...
Με τη Βία κληρονομημένη και αναπόφευκτη...
Σαν παιδιά σε σώματα ενηλίκων...
Σαν παιδιά που δεν μεγάλωσαν ποτέ...
Κι ας δυσφορούμε...
Κι ας δυσφορούμε...
Αρκετά... Δεν θα το έλεγες?...
Η Αλλαγή, περιμένει να την επιλέξουμε... Ακόμη και χωρίς να γνωρίζουμε τι θα φέρει...
Κι ας ξεκινήσουμε μόνο από τις λέξεις...
Ακόμη κι αν μόνο πούμε...
"Αρκετά... Ως εδώ..."...
Θα τη σκεφτόσουν μιά τέτοια Αλλαγή?...
Κι ας ξεκινήσουμε μόνο από τις λέξεις...
Ακόμη κι αν μόνο πούμε...
"Αρκετά... Ως εδώ..."...
Θα τη σκεφτόσουν μιά τέτοια Αλλαγή?...
Εγώ, τη σκέφτηκα...
Και είπα.. "Αρκετά"...
Και αποφάσισα, πρώτη εγώ...
Πρώτα, για μένα...
"Αρκετά... Ως εδώ..."...
Και είπα.. "Αρκετά"...
Και αποφάσισα, πρώτη εγώ...
Πρώτα, για μένα...
"Αρκετά... Ως εδώ..."...
(Πρωτότυπο Μήνυμα στα αγγλικά :
"Enough is enough, but only when you say so...")
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.