- Ένα Βήμα Πίσω -
(Πρωτότυπο Μήνυμα στα αγγλικά : "Truth, is a step back...")
Ήρθα σε αυτή τη ζωή, ερωτευμένη με την Αλήθεια... Πριν καν τη Συναντήσω...
Πρώτα την ερωτεύτηκα και μετά την κατάλαβα...
Tη γύρεψα πολύ... Τη γύρεψα παντού... Τη γύρεψα με ό,τι είχα και ό,τι ήμουν...
Όχι πως ήξερα πού να ψάξω, όχι... Απλά, την Ήθελα... Τη ζητούσε η καρδιά μου.... Τόσο μανιακά και τόσο επίμονα.... Διακαώς... Ζήτημα ζωής και θανάτου... Μάλλον για αυτό δεν μου αντιστάθηκε...
Δεν είναι εύκολο να τη Δεις... Και το βασικό εμπόδιο, βρίσκεται στις συνήθειες και την εκπαίδευσή μας... Κι αυτό που έχουμε συνηθίσει, είναι να παίρνουμε τα πράγματα "προσωπικά"... Τα πάντα, είναι προσωπικά και όλα περιστρέφονται γύρω μας, λες και η Ζωή γεννήθηκε για μας...
Δε θα έλεγες, αλήθεια, πως σε αυτό βρίσκεται η ρίζα του εγωισμού μας?...
Αυτό το "απλό" γεγονός, το να παίρνουμε τα πράγματα προσωπικά, είναι που θολώνει τα νερά της καθαρής οπτικής μας, της Καθαρής Όρασης... Για κάθε πράγμα, όποια μορφή κι αν παίρνει...
Κρατώντας τον εαυτό μας στο κέντρο των γεγονότων και θεωρώντας τον έτσι "το κέντρο του σύμπαντος".... Σαν αιτία και αποτέλεσμα, ταυτόχρονα... Για ποιο λόγο?...
Με αυτόν τον τρόπο, χάνουμε κάτι εξαιρετικά πολύτιμο... Την Μεγάλη Εικόνα...
Κάθε φορά, σε κάθε δική μου αναρώτηση για το ποια μπορεί να είναι η Αλήθεια για κάθε πράγμα και κάθε γεγονός ή ακόμη ποια θα μπορούσε να είναι η καλύτερη δυνατή δική μου πράξη σε κάθε θέμα, το Μήνυμα που λάμβανα ήταν το ίδιο...
"Η Αλήθεια βρίσκεται Ένα Βήμα Πίσω..."...
Τα Μηνύματα έχουν τη μορφή ενός κοάν, ενός γρίφου προς επίλυση... Το κατανοώ... Τουλάχιστον, τώρα πια... Γιατί, στην αρχή με εκνεύριζε λίγο... Τώρα, το κατανοώ... Η Γνώση, δεν μπορεί να είναι "μασημένη τροφή"... Θα δοθούν οι συντεταγμένες της - κατόπιν Αιτήσεως - αλλά το Δρόμο θα χρειαστεί ο καθένας να τον περπατήσει για λογαριασμό του... Για να μάθει και να σκέφτεται για λογαριασμό του...
Μέσα από τη δική μου διαδρομή κατάλαβα πως δεν είναι απαραίτητο να ξέρεις από την αρχή, για το πού να ψάξεις για την Αλήθεια... Μέσα στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων", υπάρχει μία καταλυτική φράση που, προσωπικά, τη θεωρώ σαν προσευχή... Μπορεί να μη γνωρίζω πού να κοιτάξω, αλλά "Θέλω να δω τα πράγματα διαφορετικά... Χρειάζομαι να δω τα πράγματα με έναν άλλο τρόπο..."...
Με όποιο τρόπο κι αν το αναγγείλεις, αν γίνει από την καρδιά σου, ο τρόπος θα σου δοθεί... Το ίδιο και το Καθαρό Βλέμμα... Φτάνει να Θελήσεις... Να το Θελήσεις... Να το Ζητήσεις...
"Θέλω να δω τα πράγματα διαφορετικά"....
Όταν θέλω να αστειευτώ με τον εαυτό μου που ακόμα αρέσκεται στο να χρησιμοποιεί "λέξεις" για να περιγράψει τα πράγματα, λέω αυτό... Πως το ταξίδι προς την Αλήθεια, περνάει μέσα από ένα πολύ ιδιαίτερο Πεδίο... Που λέγεται "Πεδίο Αναίρεσης όλων των Διαμορφωμένων Πεποιθήσεων"... Για κάθε σκέψη και κάθε πεποίθηση που θεωρούμε πως στηρίζει και καθορίζει τις επιλογές μας.... Για να μην πω, και την ύπαρξή μας την ίδια...
Ο Δρόμος για την Αλήθεια ξεκινά, όταν δεχθείς να τα ξεχάσεις όλα... Όλα όσα ήξερες... Κι αυτό δεν είναι εύκολο... Γιατί, μαζί με αυτά τα "όλα", θα χρειαστεί να ξεχάσεις και τον εαυτό σου... Εννοώ, τον εαυτό που έχεις κατασκευάσει... Αυτόν, τον ψεύτικο, που χτίζεται σιγά-σιγά και σχεδόν ύπουλα, όλα τα χρόνια, από την πρώτη σου αναπνοή...
Η Αλήθεια βρίσκεται στο να Ξε-μάθεις... Κάνοντας ένα βήμα πίσω από ό,τι πίστευες ποτέ πως "γνωρίζεις"...
"Εν οίδα...Ότι ουδέν οίδα...."...
Ένα βήμα πίσω... Τόσο απλό... Πώς δεν το είχα σκεφτεί ποτέ?... Ένα βήμα πίσω...
Τόσο απλό.... Γι΄αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ...
Μία συναισθηματική απεμπλοκή, μία απόσταση από τα πράγματα, ένα βήμα πίσω και ξαφνικά - ακόμη κι αν δεν είσαι φωτισμένος διδάσκαλος που βαδίζει την τελείωσή του - απλά παρατηρείς...
Μέσα σε κενό χώρου και χρόνου... Και αναγνωρίζεις την αξία που έχει η Μεγάλη Εικόνα... Χωρίς να επιτρέπεις να σκοτιστεί η παρατήρησή σου με τις - τόσο αχρείαστες, όσο και αβάσιμες - δικές σου υποθέσεις και μεταφράσεις περί των πραγμάτων.... Όποια μορφή κι αν αυτά παίρνουν...
Είναι απλό, αλλά δεν είναι εύκολο... Δεν είναι εύκολο να πεις...
"Αυτό ξέρω μόνο... Πως δεν ξέρω τίποτα"...
Ένα τέτοιο μικρό δώρο από σένα... Αυτό ζητά... Μικρό, όσο το βήμα σου προς τα πίσω...
Φτάνει να το Θέλεις... Να το ζητά η καρδιά σου... Τόσο μανιακά και τόσο επίμονα... Διακαώς...
Και - να ξέρεις - θα είναι ζήτημα ζωής... Και μόνο...
Για να σου αποκαλυφθεί έτσι τεράστια, έτσι μεγαλειώδης, έτσι καθαρή...
Για να σου αποκαλυφθεί έτσι τεράστια, έτσι μεγαλειώδης, έτσι καθαρή...
Θα τη δεις να σε περιμένει...
Ολόκληρη δική σου...
Αναπόφευκτα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.