Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016

- Συνάντηση με τη Διατροφή -
Η Μακροβιοτική διατροφή παρουσιάστηκε στη ζωή μου, μετά από μία ακόμη έρευνά μου για εναλλακτικούς τρόπους σωστής και ολοκληρωμένης διατροφής....Χρειαζόταν να αναπροσαρμόσω τον τρόπο και τα υλικά με τα οποία διατρεφόμουν, ώστε η ενέργειά μου να είναι πιο καθαρή και δυνατή... Και με την πρόθεση, να υποστηρίξω τις σωματικές μου "ευαισθησίες" και με αυτόν τον τρόπο...
Το φάρμακο, η τροφή...
Η πρώτη τέτοια ομάδα με την οποία ήρθα σε επαφή, πραγματοποιούσε ενημερωτικά σεμινάρια με ένα κόστος απροσπέλαστο για τον προσωπικό οβολό μου... Το άφησα για λίγο καιρό, πιστεύοντας πως θα βρεθεί μία άλλη εκδοχή...
Ένα πρωί, καθώς βρισκόμασταν όλοι οι συνάδελφοι της εταιρείας στην πρωινή μου εργασία και στο γραφείο του αφεντικού για ενημέρωση, η αίσθηση της ακοής μου άρχισε να δυναμώνει... Σίγουρη ότι χρειάζεται να ακούσω κάτι που θα ειπωθεί, ενέτεινα την προσοχή μου...
"Για δες, εκεί στο Θησείο στο κατάστημα που συνεργαζόμαστε, θα γίνονται παρουσιάσεις Μακροβιοτικής διατροφής", τον ακούσαμε όλοι να λέει...
Αυτό, ήταν το έναυσμα για να το ψάξω... Όντως, εκεί θα γινόντουσαν τα σεμινάρια που γύρευα και με ένα κόστος εξαιρετικά διαχειρίσιμο.. Αποφάσισα να συμμετέχω...
Παρακολούθησα τα σεμινάρια και εφάρμοσα το πρωτόκολλο της συγκεκριμένης διατροφής για ένα χρόνο, δηλαδή για όσο διάστημα συμμετείχα... Πάντοτε, εφάρμοζα πρώτα επάνω μου την οποιαδήποτε γνώση - είτε επρόκειτο για ασκήσεις yoga, για θεραπευτικές σωματικές πρακτικές και καθαρισμούς, για βότανα και συμπληρώματα διατροφής - προτού να αναγνωρίσω τη δράση και την ποιότητά της και την προτείνω σε άλλους...
Το πρωτόκολλο της Μακροβιοτικής, με κατεύθυνση τη θεραπευτική διατροφή που παρακολούθησα, ήταν για μένα ένα άνοιγμα σε ένα κόσμο που δεν γνώριζα...
Προερχόμενη από την πατρίδα του εμπνευστή της, την Ιαπωνία, περιείχε νέα συστατικά, νέες συνταγές, νέους τρόπους μαγειρέματος... Διατροφή με μεγάλη δύναμη να βάλει "τα πράγματα στη θέση τους", που ξεκινούσε βάζοντας τάξη στο "πιάτο"... Η απαρχή της, είναι ουσιαστικά χορτοφαγική με ισορροπία στις αναλογίες των υλικών προς βρώση...
Τον επόμενο χρόνο και μετά από μία σειρά ευτυχών συμπτώσεων, βρέθηκα μαζί με την ομάδα αυτή στην οργάνωση και παραγωγή των σεμιναρίων... Λαμβάνοντας έτσι επιπλέον γνώσεις και δοκιμάζοντας τις δυνατότητές μου μπροστά σε κόσμο για την παρασκευή των υλικών και την παρουσίαση...
Είχα μελετήσει διάφορες προτάσεις διατροφής από διάφορες παραδόσεις κατά καιρούς, πέρα από την ήδη εμπειρία μου στη βασική Μεσογειακή διατροφή... Πριν από τη Μακροβιοτική, συναντήθηκα με την Ιδιοσυγκρασιακή Διατροφή, αυτή τη φορά από την πλευρά της Κινέζικης Ιατρικής.
Είχα συσσωρεύσει πληροφορίες... Είχα δοκιμάσει ένα σωρό από υλικά και η κουζίνα μου, είχε γεμίσει από σκευάσματα παντός είδους... Είχα αρχίσει να ζω για να διατρέφομαι σωστά κι όχι να διατρέφομαι σωστά για να μπορώ να ανταπεξέρχομαι στις απαιτήσεις αυτού που ήταν η ζωή μου...
Είχα αμελήσει να "ακούω" τις ανάγκες του σώματός μου...
Η φροντίδα για το φαγητό, είχε γίνει ένα - ωφέλιμο, θα έλεγε κανείς παρ΄όλα αυτά - αλλά τελικά, είδος εξάρτησης και δέσμευσης...
Είχα υιοθετήσει ένα μη-βίαιο τρόπο διατροφής, που εφαρμοζόταν με βίαιη προσκόλληση...
Κατάλαβα σύντομα πως, δεν ήμουν για να είμαι "ταγμένη" σε ένα συγκεκριμένο είδος διατροφής, πόσο μάλλον αν αυτό δεν δύναται να με υποστηρίξει στην παρούσα - κάθε φορά - φάση της ζωής μου...
Και πήρα τα πράγματα από την αρχή...  Παρέα με τη γνώση αλλά πια, μαζί με την επίγνωση της κάθε επιλογής...
Μπορούσα, έτσι νιώθω, να διακρίνω την ανάγκη του σώματος από τη βουλιμική τάση... Δεν ήταν ποτέ πως ορεγόμουν το κρέας, ποτέ από παιδί δεν μπόρεσα να το χωνέψω. Υπήρχαν όμως φορές, που το σώμα μου το ζητούσε... Και το έτρωγα... Σαν ιεροτελεστία και σαν φάρμακο...Ένιωθα πως το να αποκλείσω δραστικά κάποιες τροφές από ένα οργανισμό που έχει χρόνια συνηθίσει σε κάποια δεδομένα, δεν ήταν σώφρον από μέρους μου..
Εστίασα στο μέτρο και την απλότητα... Και σε αυτήν την υπέροχη - επαναστατική στη ρίζα της - πολυτέλεια που λέει :
"Τρώω όταν πεινάω, πίνω όταν διψάω, κοιμάμαι όταν νυστάζω"... Χωρίς να νιώθω πως, αν καταναλώσω κάποια φορά μία μη-χορτοφαγική τροφή, θα χρειαστεί να πεθάνω από τύψεις για τη φύση ή τις ενοχές πως έχω επιφέρει ζημία στον οργανισμό μου...
Μαγειρεύω με ηρεμία και αγάπη, με επιλεγμένα αλλά λίγα και μετρημένα κάθε φορά υλικά, χωρίς φοβερούς συνδυασμούς για να μετατραπεί σε νόστιμο κάτι που δεν είναι...
Το σώμα κι εγώ, συνεργαζόμαστε...Ακούω τι έχει να μου ζητήσει και να μου πει ώστε, ο,τι είναι να γίνει θρέψη και τροφή μου, να έχει την Αλήθεια, τη Δύναμη και την Ενέργεια της κάθε στιγμής, με ευγνωμοσύνη για αυτό που υπάρχει κάθε φορά μπροστά μου...












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.