Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016

- Χρυσή Ευκαιρία -
Ερήμην μου... Έτσι έγιναν τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μου... Εγώ, σχεδόν απλά υπάρχοντας και μία Δύναμη πάνω από τις δυνάμεις μου, να κατευθύνει τα βήματά μου και να καθορίζει τα αποτελέσματα... 
Είναι αρκετά χρόνια τώρα, όταν μία από τις τότε μαθήτριές μου, με σύστησε σε έναν άνθρωπο που χρειαζόταν βοήθεια για να ανανεώσει την επιχείρησή του... Μία - αρχικά - επιχείρηση διδασκαλίας μουσικής και μουσικοκινητικής αγωγής, ήθελε να επεκταθεί σε αυτά "τα μοντέρνα, τα καινούργια, τα προσοδοφόρα"... Ο ιδιοκτήτης, ήθελε να εντάξει στα προγράμματά του ο,τι τραβάει περισσότερο το κοινό, δηλαδή τον εναλλακτικό τρόπο άσκησης... Η επιχείρηση βρισκόταν σε προάστιο της Αθήνας, όμως οι αποστάσεις ή οι δυσκολίες ενός εγχειρήματος, ποτέ δεν με πτόησαν ώστε να μην το αναλάβω... Ουσιαστικά, ήθελε να του δείξω πώς γίνονται τα πράγματα βοηθώντας με τις γνώσεις και την εμπειρία μου, να βοηθήσω στην ανάπτυξη της επιχείρησης οργανωτικά και διαφημιστικά, αναλαμβάνοντας και να διδάξω τα μαθήματα που έκανα στο δικό μου χώρο... Χωρίς πολλά χρήματα στην αρχή, "για να δούμε πώς θα πάει"... Και όμως, τότε το είχα θεωρήσει μία ευκαιρία, θα ήταν καλό και για μένα, αν μη τι άλλο η γνωριμία με ανθρώπους που αλλιώτικα δεν θα είχα ίσως τον τρόπο να γνωρίσω... 
Δικό μου μεταφορικό μέσο δεν είχα, κι έτσι για εργασία δύο-τριών ωρών, ήμουν στο δρόμο πολλές ώρες... Παρ΄όλα αυτά, έκανα το καλύτερο που μπορούσα... Είχε άμεσα αρχίσει να έρχεται κόσμος για να συμμετέχει στα μαθήματα, κάποιοι μάλιστα με ιδιαίτερη ζέση και εκτίμηση στο πρόσωπό μου... 
Λίγο πριν συμπληρωθούν οι ημέρες ενός ακαδημαϊκού έτους, με κάλεσε στο γραφείο του... Να με ενημερώσει πως η καινούργια επιχείρηση πήγαινε πλέον πολύ καλά, και πως δεν θα με χρειαζόταν άλλο... Κατέβασα το βλέμμα χαμογελώντας, ήμουν αντιμέτωπη για άλλη μία φορά με γνωστές συμπεριφορές... Το ίδιο απόγευμα, θα μάζευα τα πράγματά μου και θα αποχωρούσα τελειωτικά... Ήμουν χαρούμενη έτσι κι αλλιώς, γιατί είχα ήδη προλάβει να φυτέψω τον Σπόρο σε κάποιες από τις καρδιές που με είχαν παρακολουθήσει όλο αυτό το διάστημα... 
Ξέρεις, ανάλογα με το "ποιος" είναι ο Εργοδότης σου, ανάλογα με το "για ποιον Εργάζεσαι", είναι και η Πληρωμή σου...
Τον επόμενο Σεπτέμβρη και πριν ξεκινήσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά, έλαβα ένα Μήνυμα... 
"Πήγαινε να πάρεις τη Χρυσή Ευκαιρία... Σελίδα 83..."
Τι να ήταν πάλι αυτό?... Τι να ήθελαν πάλι να μου δείξουν?... Έλεγα πως μάλλον πρόκειται για κάποια επόμενη εργασία, μία νέα αποστολή... 
Ο,τι μου ζητούσαν, ήταν εύκολο... Πετάχτηκα έως το περίπτερο και την αγόρασα... 
Χρυσή Ευκαιρία... Σελίδα 83... Μικρές Αγγελίες... Παράρτημα "Business"...Σελίδα 83...
Κατευθυνόμενο το βλέμμα μου, έπεσε ακριβώς εκεί που χρειαζόταν...
"Ζητείται...", η αγγελία περιέγραφε ακριβώς τα προσόντα και τις υπηρεσίες που είχα - σχεδόν αφιλοκερδώς - προσφέρει... Και από κάτω, το γνωστό τηλέφωνο επικοινωνίας της επιχείρησης του προαστίου... "Ζητείται..." και τούτο και κείνο και το άλλο, μαζί με τα μαθήματα, την οργάνωση και την κατ'εξακολούθηση διάσωση της επιχείρησης... Όλα, από έναν άνθρωπο, από ένα και μόνο άτομο... 
Κρατώντας την εφημερίδα στα χέρια, χαμογέλασα... Γιατί, μου ήρθε μία σκέψη που σπανίως κάνω για τον εαυτό μου... Κι αυτή η σκέψη ήταν πως είχα αφήσει πίσω μου έναν κενό χώρο, που δύσκολα θα μπορούσε να καλυφθεί... 
Αυτός ήταν ο μόνος Τρόπος για να καταλάβω τι είχε γίνει... Να το δω, σαν να ήταν "για κάποιον άλλον"...
Και τότε, το Μήνυμα συνεχίστηκε... 
"Δες τον εαυτό σου...."...
Κοιτούσα την αγγελία, σαν να μην είχα περάσει εγώ από όλο αυτό... Και, παρακινημένη από το άκουσμα του Μηνύματος, σκέφτηκα πως ένας τέτοιος άνθρωπος, που μπορούσε να καλύψει όλα αυτά τα πράγματα, μάλλον είναι ιδιαίτερος... Σίγουρα πολυπράγμων... Με γνώσεις και εμπειρία... Χρήσιμος... Οπωσδήποτε, χρήσιμος... 
"Δες τον εαυτό σου..."... 
Μόλις είχα αρχίσει να καταλαβαίνω... Κάτι χρειαζόταν να δω, γιατί κάτι είχα - εγώ, από μόνη μου - αμελήσει να κάνω... Είχα τόσο πολύ ασχοληθεί με το ένα και με το άλλο, που είχα ξεχάσει να δω "εμένα"... Γιατί κι αυτό, χρήσιμο είναι... 
Μόλις είχα λάβει μία αναπάντεχη, απρόσμενη και γεμάτη αγάπη Πληρωμή... Στο Σωστό Χρόνο...
Με κατεύθυνση προς την Εκτίμηση και την Αναγνώριση για την προσφορά μου... 
Μόλις μου είχε δοθεί μία Χρυσή Ευκαιρία...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.