- Μίνι -

Εδώ και κάποιον καιρό, έχουμε στο σπίτι μία γάτα... Είναι τυφλή από τη γέννα της, από αυτή τη γνωστή αρρώστια που κληρονομείται από τις μανάδες τους... 

Τη βρήκα πολύ μικρή, σχεδόν μόλις είχε γεννηθεί, έτσι παρατημένη και παραπεταμένη στο δρόμο... Μιά χούφτα σάρκα... Τη μάζεψα και τη φρόντισα... Την κράτησα ζεστή όσο χρειαζόταν για να μεγαλώσει και να δυναμώσει, η ζέστη δημιουργεί θαλπωρή και στην καρδιά... Την τάισα και την έθρεψα με ο,τι καλύτερο... 

Πολύ γρήγορα ανάρρωσε και ανένηψε τις δυνάμεις της...Άρχισε να βρίσκει εύκολα το δρόμο της μέσα στο σπίτι... Σχεδόν δεν καταλαβαίνεις πως είναι τυφλή... 

Για όσο καιρό τώρα είναι μαζί μας, την παρατηρώ με αγάπη... Την αγκαλιάζω και της μιλάω, της λέω να ησυχάσει και πως δεν χρειάζεται όλο αυτό....Μα δεν φαίνεται να με ακούει ή να καταλαβαίνει τι της λέω... Γραπώνει με τα νύχια της τον κόσμο, από το φόβο της... Πιστεύω πως νιώθει πόσο την αγαπάμε... Αλλά αυτό, φαίνεται να μην μπορεί να την κάνει να υπερβεί την ευαισθησία της... Συνεχίζει να γραπώνεται, τα νύχια της είναι μόνιμα έξω, έτοιμα να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο... 

Κι ενώ γνωρίζει - ή νιώθει - πως βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον, πως θα φροντίσουμε για την τροφή και τον ύπνο της χωρίς να χρειάζεται να "κάνει" κάτι εκείνη και για όσο θα βρίσκεται εδώ, πως την προσέχουμε και την παρακολουθούμε με αγάπη, εκείνη εκεί... Με τα νύχια έξω διαρκώς, να γραπώνεται από τον κόσμο με ένα μόνιμο φόβο... 

Το όνομά της είναι Μίνι... 

Αλλά, ξέρεις, θα μπορούσε να έχει το δικό μου όνομα ή το δικό σου... Δεν έχει σημασία που είναι γάτα... Το σημαντικό είναι πως είναι Τυφλή... Δεν μπορεί να δει... Την Αγάπη που είναι ήδη γύρω της... Δική της... Από γεννησιμιού της... 

Και ξέρεις, τώρα που σου γράφω αυτά, σου κλείνω το μάτι...

https://www.youtube.com/watch?v=aLR_bSzPTiY&list=RDaLR_bSzPTiY&ab_channel=pfenrw