- Ξένη Γη -
Ποτέ δεν ένιωσα πως ανήκω εδώ... Όχι από ξιπασιά... Μα αυτή είναι η αλήθεια... Ποτέ δεν ένιωσα πως ανήκω εδώ...
Πέρασα σχεδόν όλα τα χρόνια της ζωής μου, προσπαθώντας καθ'υπέρβασιν εαυτού, αυτοβασανιζόμενη ποικιλοτρόπως και με κάθε πιθανό μέσο που μου δινόταν...
Για να πω - και για να δείξω - πως ανήκω...
Γνώρισα ανθρώπους και συνθήκες που γέμισαν τη ζωή μου... Και τη γέμισαν έντονα... Με γνώσεις, με εμπειρίες, με διαφόρων ειδών απασχολήσεις, με τοπία, χρώματα και μυρωδιές... Τίποτα από όλα τούτα δεν άλλαξαν την αίσθησή μου... Πολλά δοκίμασα, πολλά αγάπησα, πολλά έζησα...
Πάντα κρατώντας στη χειραποσκευή μου, τη Χαρά και την Ευγνωμοσύνη ζωντανές..
Ήταν όμως, σαν η Ψυχή μου να μην μπορούσε να ξεχάσει ποτέ...
Μεγάλωσα και ακόμη δεν ανήκω εδώ...
Σαν η ζωή μου να ήταν μία περιδιάβαση σε μία Ξένη Γη...
Μία Terra Ingognita...
Με το νόστο της Επιστροφής, σε κάθε μου βήμα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.