- Το Κληρονομικό Μίασμα -

Δεν κατανοώ πάντοτε τα Μηνύματα που λαμβάνω... Έχω δεχθεί και Μηνύματα, για μένα ή για άλλους, που περιέχουν άγνωστες λέξεις ή που δεν αντιστοιχούν σε κάποιο νοητικό δεδομένο ήδη καταχωρημένο στο "σύστημά" μου.... Σε κάθε τέτοια περίπτωση, προηγείται ή επακολουθεί μία ανάλογη πληροφοριοδότηση... Με κάποιο τρόπο που θα καταφέρει να μου γίνουν τα πράγματα κατανοητά...

Είτε από ένα κείμενο που "τυχαία" θα πέσει στα χέρια μου, είτε από ένα βιβλίο που θα "χρειαστεί" να διαβάσω, είτε από κάτι που "απρόσμενα" θα ακούσω....

Δεν είμαι γιατρός, δεν έχω περάσει από τέτοια εκπαίδευση, αυτό όμως δεν μου "απαγόρευε" να μπορώ να "δω" ενεργειακά το σωματικό περιεχόμενο ενός ατόμου και να "ακούω" τις αντίστοιχες λέξεις που περιέγραφαν μία κατάσταση... Και πολύ διακριτικά, χωρίς φυσικά να τον ενημερώνω σχετικά, να του προτείνω να κοιτάξει αυτό ή το άλλο θέμα....

Αυτό, ήταν ανέκαθεν έτσι για μένα, ήταν κάτι που το θεωρούσα "φυσικό μου"...

Αρκετό καιρό αργότερα από όλες τις "περιπέτειες" που ήδη έχω αναγράψει και αφού μου δόθηκε η περίοδος χάριτος να ανακάμψω και να αρχίσω να ασχολούμαι ξανά με την καθημερινότητά μου σαν τίποτα να μην είχε συμβεί, έλαβα ένα Μήνυμα που έμελλε να μου παρουσιάσει - κατά μία έννοια - τη σοβαρότητα της κατάστασης που είχε προηγηθεί...

Το Μήνυμα ήταν "Το Κληρονομικό Μίασμα"...

Το Μήνυμα αυτό, δεν είχε προς το παρόν καμία αντιστοιχία μέσα μου κι έτσι δεν μπορούσα να καταλάβω τι σήμαινε... Αναγνωρίζοντας πια τον Τρόπο των πραγμάτων, έμεινα για λίγο καιρό με αυτό, έως ότου συμπληρωθεί η εικόνα...

Πολύ σύντομα, το επόμενο Μήνυμα είχε την εντολή να επισκεφθώ ένα προσφιλές μου βιβλιοπωλείο... "Μάλλον, κάτι θα χρειαστεί να διαβάσω", έλεγα μέσα μου...

Έφτασα στο βιβλιοπωλείο με τις κεραίες μου ανοιχτές, καθώς επρόκειτο για καθοδήγηση... Έμεινα αρκετή ώρα μέσα, ξεφυλλίζοντας διάφορα βιβλία, χωρίς όμως να τους δίνω σημασία... Γνώριζα πως, ο,τι ήταν για μένα, θα κάνει την παρουσία του περισσότερο από έντονη...

Όσο ήμουν σκυμμένη πάνω από τον πάγκο των βιβλίων, κατάλαβα πως άνοιξε η πόρτα του καταστήματος... Δίπλα μου ακριβώς, ήρθε και στάθηκε ένας κύριος, επισκέπτης κι αυτός του βιβλιοπωλείου... Τη συνέχεια, δεν μπορώ με ακρίβεια να την περιγράψω... Το μόνο που θυμάμαι είναι πως, με το που σήκωσα το βλέμμα μου να τον κοιτάξω, ήταν σαν κάτι να με πέταξε κυριολεκτικά στην αντίθετη - από όπου ήδη βρισκόμουν - μεριά του βιβλιοπωλείου... Κρατήθηκα από ένα βιβλίο... Το βιβλίο έγραφε..."Η Διαγνωστική του Κάρμα"...
Το βιβλίο περιέγραφε, μεταξύ άλλων, ιστορίες ανθρώπων όπου τα ενεργειακά τους αποτυπώματα από δική τους προηγούμενη ζωή, ή κληρονομημένα αποτυπώματα από τις ζωές των προπατόρων τους, επηρεάζουν με κάποιο τρόπο την παρούσα κατάστασή τους. Σε θέματα υγείας, σχέσεων, οικονομικά και άλλα... Πορεύονται δηλαδή, κουβαλώντας αυτό που λέμε "κάρμα", μία αόρατη κληρονομιά, που καταφέρνει - ενώ δεν φαίνεται (!) - να επιδρά στην τωρινή τους ζωή... Και εκ των πραγμάτων, για να φτάνουν κι εκείνοι να το ψάχνουν, η επίδραση είναι προς την αρνητική πλευρά... 

Για να είμαι ειλικρινής, ούτε με αυτό το βιβλίο μπορούσα να καταλάβω ακριβώς αυτό που θα χρειαζόταν... Διάφορα πράγματα μου περνούσαν από το μυαλό, ποτέ όμως δεν βασίστηκα σε κάτι βγαλμένο από το μυαλό μου... Οι επιπλέον "πληροφορίες" δεν άργησαν να εμφανιστούν... Αυτή τη φορά, έρχονταν με τη μορφή επεξηγηματικών εικόνων στη διάρκεια του ύπνου...

Εκεί και μου έδειξαν την προγονική γραμμή μου και το κάρμα που έδενε τη γενεά... Το Κληρονομικό Μίασμα άφηνε το στίγμα του στο κύτταρο της οικογένειας, άφηνε το σημάδι μίας Κρυμμένης Ταυτότητας....Ο,τι μένει κρυμμένο, είναι ο,τι επηρεάζει πιο ύπουλα...

Προέρχομαι βιολογικά, από μία οικογένεια που και από τις δύο πλευρές της υπήρχε η ρίζα της ασθένειας... Από κάθε της πλευρά, υπήρχε τουλάχιστον ένα άτομο με την ασθένεια του καρκίνου... Αυτό ήταν η βασική αιτία θανάτου, στις γιαγιάδες και στις γιαγιάδες των γιαγιάδων, και πήγαινε λέγοντας τέσσερις γενεές πριν... Και αναγράφω "γιαγιάδες", γιατί η ασθένεια στην περίπτωσή μας, προτιμούσε τις γυναίκες της οικογένειας... Η εικόνα που μου δόθηκε τότε ήταν πως, για λόγους που δεν ήταν απαραίτητο να μου γίνουν γνωστοί, αυτή η μακρυά περίοδος του κληρονομικού μιάσματος, θα σταματούσε σε αυτή τη γενεά, μαζί μου... Και όχι μόνο μαζί μου... Χωρίς να αναφέρω άλλες λεπτομέρειες, προέκυψε έτσι ώστε μέσω ημών, όλες οι γυναίκες-υποψήφιες για κάτι τέτοιο να μεταστρέψουν την "εντολή"... 

Φυσικά και δεν ασθενούσαν όλες οι γυναίκες της οικογένειας... Εκτός της ρίζας του κληρονομικού μιάσματος, η ιδιοσυγκρασία έπαιζε κι αυτή μεγάλο ρόλο... Όπως και η θέση που είχαν στην οικογένεια... Και οι αποκαλύψεις, συνεχίστηκαν...

Κάθε οικογένεια, σε κάθε πλευρά, είχε από τρία παιδιά... Πάντα, το ένα θεωρείτο το δυνατό, το ικανό, αυτό που αξίζει να φέρει το όνομα της οικογένειας... Το άλλο ήταν το αθώο, με χαμηλών τόνων προσωπικότητα, που θα έχει άσχημη κατάληξη κατά τη θεώρηση του περιβάλλοντος... Το τρίτο, ήταν το παραπεταμένο, το παιδί για όλες τις δουλειές, που θα φαγωνόταν - μεταφορικά - από ένα κανιβαλικό περιβάλλον οικογενειακής αγάπης... 

Στα πιο μακρινά κλαδιά του γενεαλογικού δέντρου, μπορεί να μην υπήρχε αυτή η συνθήκη των τριών παιδιών, υπήρχε παρόλα αυτά το κανιβαλικό περιβάλλον... Απαγορευόταν ένα παιδί να έχει τη "ζωή του", αν πρώτα δεν αποχωρούσαν οι γονείς,,, Και συνήθως, όταν πια ερχόταν αυτή η ώρα και αυτό γινόταν, το παιδί  ως μεσήλικας δεν είχε πλέον ζωή... Κάθε οικογένεια το όφειλε στον εαυτό της να έχει ένα "τέτοιο"... Και μόνον τότε ήταν ένα παιδί "άξιο τέκνο", όταν κατάφερνε να ανταπεξέλθει στο ρόλο του με το όποιο κόστος... 

https://www.youtube.com/watch?v=T5emcbg_wZk&ab_channel=UschisChannel2

Ζήτησα να σταματήσουν την παροχή των πληροφοριών, πιθανολογώ όμως πως είχε ήδη ολοκληρωθεί... Ήμουν θυμωμένη, έως και εξαγριωμένη με τις αποκαλύψεις... Ήμουν ευγνώμων στο Χέρι του Θεού και την Παρέμβασή Του που οδήγησε στη σωτηρία του σώματος, δεν ήξερα όμως αν θα μπορούσα να αντέξω όλο το "έργο", να το δω και να το διαχειριστώ... Δεν ήθελα να τα βάλω με την οικογένειά μου, αν και τελικά αυτό που έγινε ήταν να επιλέξω να απέχω από τους κόλπους της, για όσο καιρό θα επεξεργαζόμουν τις πληροφορίες... Το δραματικότερο όλων είναι ότι αντιλήφθηκα πως - αν όχι σε όλες - στις περισσότερες οικογένειες συμβαίνουν τέτοια... Το δραματικότερο όλων ήταν πως θεωρούμε τους εαυτούς μας "φυσιολογικούς" και ξορκίζουμε τέτοιες συμπεριφορές επειδή "είθισται", ενώ απλά είναι εγκληματικές για τη Ζωή... 

....

Πέρασε ένα ικανό διάστημα έως ότου να επεξεργαστώ τις πληροφορίες... Το επικίνδυνο θα ήταν να τα "βάλω" με κάποιον... Το δύσκολο θα ήταν να καταφέρω την υπέρβαση που δείκνυε το πώς έχουν τα πράγματα, να μην κρίνω ή κατακρίνω κανέναν, ώστε στο τέλος της διαδικασίας να μπορέσω - αν γινόταν - να δω από όσο πιο πολύ μπορούσα από απόσταση... Το τι κάνουμε μέσα στην άγνοιά μας... 

....

Το Ξίφος που δύναται να παρέμβει και να κόψει στη ρίζα το κάρμα και την επιρροή των ενεργειακών αποτυπωμάτων, είναι η συνειδητότητα....Η Επίγνωση για τις πράξεις μας την κάθε στιγμή... Το να επικαλεστούμε να "καθαρίσουμε" από ο,τι μπορεί να μας έχει επιβληθεί για να καταφέρουμε να υπάρχουμε με γνησιότητα... 

Θέλει θάρρος, θέλει δύναμη, θέλει υπομονή... Θέλει διάκριση και ψυχραιμία... Θέλει αποκλεισμό πεποιθήσεων... Θέλει να αναπτύξουμε τέτοιες ποιότητες στην παρατήρησή μας... Και προ πάντων, θέλει να Θέλεις...